คำฟ้องและคำให้การ
ผู้ร้องทั้ง 6 สำนวนร้องขัดทรัพย์ใจความอย่างเดียวกันว่าที่ดินและเรือนที่โจทก์นำยึดเป็นของผู้ร้องและจำเลยได้รับมรดกมาได้แบ่งกันแล้ว ทุกคนครอบครองที่ดินตามส่วนที่ได้รับ ขอให้ถอนการยึดโจทก์ต่อสู้ว่า ที่ดินและเรือนเป็นของจำเลยศาลชั้นต้นเห็นว่าผู้ร้องครอบครองที่พิพาทและเรือน จำเลยไม่ได้เป็นเจ้าของแต่ผู้เดียว ให้ถอนการยึดโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ที่ดินและเรือนพิพาทเป็นของจำเลยและผู้ร้องร่วมกัน มิใช่ของผู้ร้องฝ่ายเดียว ผู้ร้องไม่มีสิทธิร้องขัดทรัพย์พิพากษากลับ ให้ยกคำร้องขัดทรัพย์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลอุทธรณ์ และเห็นว่ายังมิได้มีการตกลงแบ่งที่ดินและเรือนพิพาทระหว่างจำเลยกับผู้ร้องต้องถือว่าที่ดินและเรือนพิพาทเป็นของจำเลยและผู้ร้องทุกคนครอบครองร่วมกัน โจทก์จึงมีสิทธิยึดที่ดินและเรือนพิพาทได้ดังศาลอุทธรณ์วินิจฉัย
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
