คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องเรียกเงินค่าทดแทนที่ดินที่ถูกเวนคืนจำนวนเงิน ๙๘๖,๘๐๐ บาท
จำเลยทั้งสี่ให้การต่อสู้คดีและขอให้ยกฟ้อง โจทก์ขาดนัดพิจารณา จำเลยทั้งสี่ขอให้พิจารณาคดีต่อไปแล้วแถลงไม่ติดใจสืบพยาน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาคดีไปฝ่ายเดียวและเห็นว่าภาระการพิสูจน์ในประเด็นข้อพิพาทตกแก่โจทก์ เมื่อโจทก์ขาดนัดพิจารณาจึงไม่มีพยานหลักฐานมาสืบตามประเด็นข้อพิพาทเพื่อสนับสนุนข้ออ้างของโจทก์ พิพากษายกฟ้อง โจทก์ยื่นคำร้องขอให้พิจารณาใหม่ อ้างว่ามิได้จงใจขาดนัดพิจารณา หากโจทก์มีโอกาสนำพยานหลักฐานเข้าสืบ คดีจะสามารถรับฟังได้ตามข้ออ้างของโจทก์ จำเลยทั้งสี่คัดค้านว่า โจทก์จงใจขาดนัด และคำร้องของโจทก์มิได้แสดงเหตุผลว่าจำเลยทั้งสี่กำหนดเงินค่าทดแทนที่ดินให้โจทก์ไม่ถูกต้องและไม่ชอบด้วยกฎหมายอย่างไร ขอให้ยกคำร้อง
ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งให้พิจารณาใหม่
จำเลยทั้งสี่อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยทั้งสี่ฎีกา ศาลฎีกาคณะคดีปกครองวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นนัดสืบพยานโจทก์ครั้งแรกในวันที่ ๒ มิถุนายน ๒๕๔๐ เวลา ๑๓.๓๐ นาฬิกา ถึงวันนัดทนายโจทก์ขอเลื่อนคดี ศาลชั้นต้นอนุญาตให้เลื่อนไปสืบพยานโจทก์วันที่ ๒๑ สิงหาคม ๒๕๔๐ เวลา ๘.๓๐ นาฬิกา แต่ทนายโจทก์จดเวลานัดผิดไปเป็นเวลา ๑๓.๓๐ นาฬิกา ถึงวันนัดโจทก์และทนายโจทก์มาศาลเวลา ๑๓.๓๐ นาฬิกา แต่ศาลได้มีคำพิพากษายกฟ้องโจทก์ไปแล้ว
มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยทั้งสี่ว่า โจทก์จงใจขาดนัดพิจารณาหรือไม่ เห็นว่า การจงใจขาดนัดจะต้องเป็นเรื่องที่คู่ความฝ่ายที่ขาดนัดได้รู้ถึงวันและเวลานัดที่ถูกต้องแล้วไม่มาศาลตามวันเวลาที่ศาลนัดไว้ การที่โจทก์จดเวลานัดผิดไปจากเวลา ๘.๓๐ นาฬิกา เป็น ๑๓.๓๐ นาฬิกา และได้มาศาลพร้อมกับตัวโจทก์ตามเวลาที่ทนายโจทก์จดบันทึกไว้ในสมุดนัดความ เป็นเรื่องที่ฝ่ายโจทก์สำคัญผิดเวลานัด และไม่รู้เวลานัดที่ถูกต้อง แม้การสำคัญผิดนั้นจะเกิดจากความผิดพลาดของฝ่ายโจทก์เอง ก็ยังถือไม่ได้ว่าเป็นการจงใจขาดนัด?
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
