คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นตรวจคำฟ้องแแล้ว วินิจฉัยว่าจะฟ้องคดีต่อศาลที่จำเลยออกเช็คไม่ไ่ด้ จึงไม่อนุญาตให้โจทก์ฟ้องคดีต่อศาลแขวงพระนครเหนือ ให้ยกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ประมวลกฎหมายยวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 22 บัญญัติว่า "เมื่อความผิดเกิดขึ้น อ้างหรือเชื่อได้ว่าเกิดขึ้นในเขตอำนาจของศาลใด ให้ชำระที่ศาลนั้น แต่ถ้า (1) เมื่อจำเลยมีที่อยู่หรือถูกจับในท้องที่หนึ่งหรือเมื่อเจ้าพนักงานทำการสอบสวนในท้องที่หนึ่งออกนอกเขตศาลดังกล่าวแล้ว จะชำระที่ศาลซึ่งท้องที่นั้น ๆ อยู่ในเขตอำนาจก็ได้" และตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คนั้น ความผิดเกิดขึ้นเมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คสถานที่ตั้งของธนาคารที่ปฏิเสธการจ่ายเงินจึงเป็นสถานที่ที่ความผิดเกิดขึ้นกรณีนี้ธนาคารเอเซียจำกัด สาขาภูเก็ตซึ่งปฏิเสธการจ่ายเงินตั้งอยู่ที่จังหวัดภูเก็ต จึงต้องถือว่าความผิดเกิดขึ้นที่จังหวัดภูเก็ต และจำเลยมีภูมิลำเนาอยู่ที่จังหวัดภูเก็ต โจทก์จึงชอบที่จะฟ้องจำเลยต่อศาลจังหวัดภูเก็ต คำพิพากษาฎีกาที่โจทก์อ้างข้อเท็จจริงไม่ตรงกันดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัย ศาลอุทธรณ์พิพากษาคดีมาชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
