คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2531
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลจังหวัดชัยนาทพิพากษาให้จำเลยทั้งสองชำระเงินจำนวน 66,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยและค่าฤชาธรรมเนียมแก่โจทก์จำเลยทั้งสองทราบคำบังคับแล้วเพิกเฉยจำเลยทั้งสองเป็นคนมีหนี้สินล้นพ้นตัว ขอให้พิพากษาให้จำเลยทั้งสองเป็นบุคคลล้มละลายจำเลยทั้งสองให้การว่าไม่มีหนี้รายอื่น จำเลยทั้งสองมีทรัพย์สินพอที่จะชำระหนี้ได้ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ทั้งสองฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสองต่างก็รับราชการ มีเงินเดือนรวมกันเดือนละ 14,780 บาท แต่เป็นหนี้โจทก์เพียง 60,000 บาทเศษเป็นจำนวนไม่มาก ไม่ปรากฎว่ามีหนี้อื่นอีกหลังจากพ้นกำหนดตามคำบังคับของศาลจังหวัดชัยนาท ใน คดีดังกล่าวเพียง 10 กว่าวันโจทก์ก็ฟ้องล้มละลายเป็นคดี นี้ทันที ควรให้เวลาแก่จำเลยทั้งสองในการรวบรวมเงินมาชำระหนี้ให้โจทก์ คดีมีเหตุที่ไม่ควรให้จำเลยทั้งสองล้มละลาย ศาลล่างทั้งสองพิพากษาชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
