คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงินแก่โจทก์ที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 และที่ 5 จำนวน 16,123 บาท 8,132 บาท23,084 บาท 8,179 บาท และ 16,311 บาท ตามลำดับ พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงินแต่ละจำนวนนับถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ
จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับ
โจทก์ทั้งห้าอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 8 พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ให้เป็นพับ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ทั้งห้าฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ทั้งห้าว่า ฟ้องโจทก์ทั้งห้าเคลือบคลุมหรือไม่ เห็นว่า ตามคำฟ้องของโจทก์ทั้งห้าบรรยายความว่า โจทก์ทั้งห้ากับพวกเป็นลูกวงแชร์ซึ่งมีจำเลยเป็นนายวงแชร์ เป็นแชร์ชนิดดอกตาม 9 วง หุ้นละ 500 บาท 8 วง และหุ้นละ 300 บาท 1 วง กำหนดประมูลแชร์วันที่ 5, 15, 20, 25, 30 ของทุกเดือน เริ่มตั้งแต่วันที่ 15 พฤษภาคม 2537 จำเลยมีหน้าที่เรียกเก็บเงินจากลูกวงแชร์มาให้ผู้ประมูลได้ หากเรียกเก็บจากลูกวงแชร์คนใดไม่ได้จำเลยต้องชำระเงินแทนไปก่อนแล้วเรียกเก็บเอาภายหลัง และหากจำเลยไม่มอบเงินกองกลางให้แก่ผู้ประมูลได้ถือว่าจำเลยผิดสัญญาต้องใช้เงินกองกลางทั้งหมดแก่ลูกวงแชร์
จำเลยได้รับผลประโยชน์ตอบแทนโดยได้รับเงินกองกลางวงแชร์งวดแรกไปใช้ประโยชน์ก่อนโดยไม่ต้องประมูล ต่อมาวันที่ 5 ตุลาคม 2539 วงแชร์ล้มโดยที่โจทก์ทั้งห้ายังมิได้ประมูล จำเลยในฐานะนายวงแชร์จึงต้องรับผิดชดใช้ค่างวดรวมทั้งดอกเบี้ยแชร์แก่โจทก์ที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 และที่ 5 จำนวน 16,123 บาท 8,132 บาท 23,084 บาท 8,179 บาท และ 16,311 บาท ตามลำดับ คำฟ้องดังกล่าวได้บรรยายให้เห็นถึงนิติสัมพันธ์ระหว่างโจทก์ทั้งห้ากับจำเลยแล้วว่าเป็นอย่างไร และจำเลยต้องรับผิดต่อโจทก์ทั้งห้าเพราะเหตุใด เป็นเงินจำนวนเท่าใด ประกอบกับจำเลยก็ให้การยอมรับว่าเป็นนายวงแชร์ที่โจทก์ทั้งห้าเป็นลูกวงแชร์ตามฟ้องจริง จำเลยย่อมจะต้องทราบข้อมูลของแชร์แต่ละวงดี และการที่จำเลยอ้างว่าไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ทั้งห้าตามฟ้องเนื่องจากมีข้อตกลงว่าหากวงแชร์ล้มไม่ว่ากรณีใด
ๆ นายวงแชร์จะรับผิดชอบคืนเงินกองกลางที่นายวงแชร์รับไปในงวดแรกแก่ลูกวงที่ยังไม่ได้ประมูลเท่านั้น แสดงให้เห็นว่าจำเลยเข้าใจข้อหาของโจทก์ทั้งห้าได้ดี จึงให้การต่อสู้คดีได้ถูกต้องว่าข้อตกลงในการเล่นแชร์มิได้เป็นไปตามที่โจทก์ทั้งห้ากล่าวอ้างแต่เป็นไปตามที่จำเลยให้การ ดังนั้น ข้อเท็จจริงที่ว่าโจทก์แต่ละคนร่วมเล่นแชร์วงที่เท่าใด เล่นคนละกี่มือ แชร์แต่ละวงที่ร่วมเล่นมีการประมูลไปแล้วกี่มือ ยังไม่ได้ประมูลกี่มือ โจทก์แต่ละคนส่งค่าแชร์ไปแล้วกี่งวดเป็นเงินเท่าใด และยังค้างส่งอีกกี่งวดนั้น แม้จะไม่บรรยายมาในคำฟ้องก็ไม่ใช่ข้อสาระสำคัญ เป็นเพียงรายละเอียดที่สามารถนำสืบได้ชั้นพิจารณา ฟ้องโจทก์ทั้งห้าจึงชอบด้วย ป.วิ.พ. มาตรา 172 วรรคสองแล้ว ไม่เคลือบคลุมแต่อย่างใด และเพื่อให้การวินิจฉัยคดีเป็นไปตามลำดับชั้นศาล ศาลฎีกาจึงเห็นสมควรย้อนสำนวนไปให้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยเสียก่อน เนื่องจากผลแห่งคำวินิจฉัยของศาลชั้นต้นอาจเกี่ยวโยงไปถึงสิทธิในการอุทธรณ์ฎีกาคดีนี้ต่อไป
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 8 ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาประเด็นข้ออื่นที่ยังมิได้วินิจฉัยแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี ให้คืนค่าขึ้นศาลชั้นอุทธรณ์และชั้นฎีกาส่วนที่เกินชั้นศาลละ 200 บาท แก่โจทก์ทั้งห้า ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสามศาลนอกจากนี้ให้ศาลชั้นต้นรวมสั่งเมื่อมีคำพิพากษาใหม่.
