คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยยืมเงินจากโจทก์ไป 3 ครั้ง รวมเป็นเงิน 1,600 บาท ยอมเสียดอกเบี้ยตามกฎหมาย และจะใช้คืนเมื่อโจทก์ต้องการ ตามสำเนาหนังสือสัญญายืมท้ายฟ้อง ตั้งแต่ยืมไปแล้วจำเลยไม่เคยชำระดอกเบี้ย โจทก์ทวงถามแล้วจำเลยเพิกเฉย จึงขอให้บังคับจำเลยใช้ต้นเงินกับดอกเบี้ยรวมเป็นเงิน 1,800 บาท 49 สตางค์ และดอกเบี้ยต่อไปจากวันฟ้องในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี จนกว่าจะชำระเสร็จ
จำเลยให้การต่อสู้ว่ามิได้กู้ยืมเงินโจทก์ เอกสารท้ายฟ้องมิใช่สัญญากู้ แต่ทำไว้ให้แก่นายกิมเฮง เมื่อมาเก็บเงิน เนื่องจากการเล่นแชร์เปียหวย โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมทั้งเอกสารนี้เป็นภาษาจีน ไม่มีคำแปลเป็นภาษาไทยประกอบ จึงรับฟังไม่ได้ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ฟ้องไม่เคลือบคลุม เอกสารหมาย จ.2 ถึง จ.4 ฟังเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมเงินได้ พิพากษาให้จำเลยใช้เงินโจทก์ตามฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาว่า ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม เอกสารหมาย จ.2 ถึง จ.4 รับฟังเป็นพยานหลักฐานไม่ได้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยในปัญหาฟ้องโจทก์เคลือบคลุมหรือไม่ว่า คำฟ้องโจทก์บรรยายโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาของโจทก์และคำขอบังคับ ทั้งข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาเช่นว่านั้น ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 172 ไม่เคลือบคลุม ปัญหาที่ว่า เอกสารหมาย จ.2 ถึง จ.4 รับฟังเป็นพยานหลักฐานได้หรือไม่นั้น ปรากฏว่าเอกสารหมาย จ.2 ถึง จ.4 ตอนบนมีข้อความเป็นภาษาไทย ตอนล่างมีข้อความเป็นภาษาจีนซึ่งเป็นภาษาต่างประเทศ โจทก์มิได้ส่งคำแปลเป็นภาษาไทย แต่ข้อความในเอกสารที่เป็นภาษาไทยอยู่บางส่วนนั้น อ่านได้ใจความสำคัญว่า จำเลยยืมเงินโจทก์ ดังนั้น ศาลรับฟังเอกสารดังกล่าวเป็นพยานหลักฐานได้ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 1651/2511 คดีระหว่างบริษัทกมลสุโกศล จำกัด โจทก์ บริษัทสากลการโยธา จำกัด จำเลย
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
