คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ ผ.จำเลยกับผู้ตายได้ไปในงานลงแขกเกี่ยวข้าว จำเลยได้ใช้สันขวานทุบผู้ตาย ๒ ที ต่อหน้าธาระกำนัน ผู้ตายถึงแก่ความตายทันที ต่อมาผู้ใหญ่บ้านแลพวกลูกบ้านไปซุ่มดักจับ ผ. จำเลยได้ แล ผ. ก็ได้รับสารภาพโดยขื่นตาในทันทีและมิได้กลับคืนถ้อยคำตลอดมาจนชั้นไต่สวนแลชั้นศาลพิจารณา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่ศาลอุทธรณ์ว่า ผ.จำเลยกระทำผิดต่อหน้าธาระกำนันเป็นการจำนนแก่พะยานไม่ลดโทษให้นั้นศาลฎีกาเห็นว่าก่อนจำเลยรับไม่มีใครกล้าเผยแพร่ความผิดของจำเลย แม้จะทำต่อหน้าธาระกำนันต่อเมื่อจำเลยรับโดยสิ้นเชิงแล้วจึงปรากฎตัวผู้รู้เห็นเป็นพะยานดังนี้จะว่าผลนั้นมิได้เนื่องจากคำรับของจำเลยก็ใช่ที่ คำรับของจำเลยพอเป็นคุณประโยชน์ลดโทษให้ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลเดิมให้ลดโทษ ผ. จำเลยตามมาตรา ๕๙ หนึ่งในสาม คงจำคุกไว้ตลอดชีวิตร์
