คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ทั้งสองเป็นผู้ครอบครองทำประโยชน์ในที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.๓ ก.) เลขที่ ๙๙๖ และเลขที่ ๙๙๗ ตำบลด่านซ้าย อำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย วันที่ ๑๖ มิถุนายน ๒๕๒๕ จำเลยได้ออกคำสั่งที่ ๘๗๐/๒๕๒๕ เพิกถอนหนังสือรับรองการทำประโยชน์ดังกล่าวอ้างว่าทับที่ดินสาธารณประโยชน์คำสั่งดังกล่าวเป็นคำสั่งที่มิชอบ เพราะที่ดินทั้งสองแปลงมิได้ออกทับที่สาธารณประโยชน์ ขอให้ศาลเพิกถอนคำสั่งของจังหวัดเลขที่ ๘๗๐/๒๕๒๕ ลงวันที่ ๑๖ มิถุนายน ๒๕๒๕ และให้โจทก์ทั้งสองยังเป็นผู้ครอบครองและมีสิทธิตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์ในที่ดินทั้งสองแปลงต่อไป
จำเลยให้การว่า การที่จำเลยมีคำสั่งเพิกถอนหนังสือรับรองการทำประโยชน์ของโจทก์ทั้งสอง เพราะพนักงานเจ้าหน้าที่ออกให้โดยหลงผิดคลาดเคลื่อนและไม่ชอบด้วยกฎหมาย เนื่องจากที่ดินทั้งสองแปลงนั้นเป็นที่สาธารณสมบัติของแผ่นดินราษฎรใช้ประโยชน์ร่วมกัน ก่อนโจทก์ทั้งสองกล่าวอ้างว่าได้เริ่มครอบครอง คำสั่งของจำเลยจึงชอบด้วยกฎหมายแล้ว
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาเพิกถอนคำสั่งจังหวัดเลขที่ ๘๗๐/๒๕๒๕ ลงวันที่ ๑๖ มิถุนายน ๒๕๒๕ เรื่องเพิกถอนหนังสือรับรองการทำประโยชน์(น.ส.๓ ก.)
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งของจำเลยที่เพิกถอน น.ส.๓ ก. ของโจทก์ทั้งสองที่อ้างว่าออกทับที่ดินสาธารณประโยชน์โดยโจทก์อ้างว่าที่ดินนั้นไม่ใช่ที่ดินสาธารณประโยชน์ประเด็นแห่งคดีจึงอยู่ที่เหตุที่จำเลยออกคำสั่ง คือที่ดินพิพาทเป็นที่ดินสาธารณประโยชน์หรือไม่เท่านั้น การที่จำเลยให้การต่อสู้เพิ่มเติมจากประเด็นดังกล่าวออกไปอีกว่า จำเลยเพิกถอนชอบแล้ว เพราะ น.ส.๓ ก. ดังกล่าวออกโดยผิดกฎหมาย เนื่องจากโจทก์ทั้งสองไม่ได้ครอบครองมาก่อนอันเป็นผลให้ศาลชั้นต้นกำหนดเป็นประเด็นข้อนี้ขึ้นเห็นว่าข้อต่อสู้นี้ไม่มีผลกระทบถึงผลแห่งคดีแต่อย่างใด ย่อมไม่มีประโยชน์ที่จะกำหนดเป็นประเด็นข้อพิพาทให้คู่ความนำสืบศาลชั้นต้นจึงกำหนดประเด็นข้อนี้ขึ้นโดยไม่ชอบ ถือได้ว่าคดีนี้ไม่มีประเด็นดังกล่าว แม้ศาลล่างจะได้วินิจฉัยมาแล้วก็ไม่ผูกพันที่ศาลฎีกาจะต้องวินิจฉัยให้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกฎีกาจำเลย.
