คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๒๐ กรกฎาคม ๒๕๒๔ ถึงวันที่ ๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๖ จำเลยกับพวกร่วมกันปลอมแผ่นป้ายทะเบียนรถยนต์ส่วนบุคคลกับแก้ไขตัวเลขและข้อความในแผ่นป้ายวงกลมแสดง การเสียภาษีรถยนต์อันเป็นเอกสารราชการและในสำเนาภาพถ่ายเอกสารใบคู่มือจดทะเบียนรถยนต์อันเป็นเอกสาร ที่แท้จริง โดยประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่ผู้อื่นหรือประชาชนเพื่อให้เจ้าพนักงานและผู้ที่พบเห็นเชื่อว่าเป็นเอกสารที่ แท้จริง และในวันที่ ๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๖ เวลากลางวันจำเลยใช้เอกสารปลอมดังกล่าวติดแสดงกับรถยนต์และขับรถยนต์ไปตามถนนต่าง ๆ กับให้เจ้าพนักกานตรวจดูเอกสารเพื่อให้เจ้าพนักงานและบุคคลใดหลงเชื่อว่าเป็นเอกสารที่แท้จริง โดยประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่ผู้อื่นหรือประชาชน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๔, ๒๖๕, ๒๖๘, ๘๓ และริบของกลาง
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๖๘ ให้จำคุกกระทงละ ๓ ปี รวมสามกระทง ๙ ปี ริบของกลางคำขออื่นให้ยก
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าแม้เอกสารปลอมที่จำเลยใช้มีหลายฉบับแต่จำเลยใช้เอกสารดังกล่าวในคราวเดียวกันและโดยเจตนาอย่างเดียวกันจึงเป็นความผิดกรรมเดียว พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยกระทำความผิดกรรมเดียววางโทษจำคุก ๓ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่า จำเลนนำแผ่นป้ายทะเบียนรถยนต์ปลอม แผ่นป้ายวงกลมแสดงการเสียภาษีรถยนต์ปลอมและสำเนาภาพถ่ายเอกสารใบคุ่มือการจดทะเบียนรถยนต์ปลอมไปใช้และแสดงต่อเจ้าพนักงานในเวลาเดียวกัน เห็นว่าการที่จำเลยใช้เอกสารปลอมทั้ง ๓ ฉบับในคราวเดียวกันนั้น จำเลยมีเจตนาอย่างเดียวกันคือให้เจ้าพนักงานผู้ตรวจเอการเห็นว่ารถยนต์ที่จำเลยขับเป้นรถยนต์ที่ด้จดทะเบียนและเสียภาษีถูกต้องเพื่อจำเลยจะได้ใช้รถยนต์ได้โดยชอบ การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดกรรมเดียว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
