คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
โจทก์ฟ้องเรียกค่านายหน้าจากจำเลยโดยโจทก์กับพวกได้เป็นสื่อให้จำเลยเข้าทำสัญญากับนายประเชิญ ปรีชาไว จนจำเลยได้ทำสัญญาเช่าที่ดินจากสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริญ์ ฯลฯ แล้วจำเลยบิดพลิ้วไม่ชำระเงินค่านายหน้าให้โจทก์
จำเลยให้การปฏิเสธว่า ตกลงกับโจทก์สำหรับที่ดินอื่น ไม่ใช่รายนี้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยจ่ายเงิน ๘๒๐๐ บาท ให้โจทก์พร้อมทั้งดอกเบี้ย
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว เห็นว่าตามข้อเท็จจริงคงได้ความว่า วัตถุประสงค์ที่โจทก์กับพวกกระทำไปก็คือให้นายประเชิญ ใช้ตำแหน่งหน้าที่ช่วยเหลือจำเลยทั้งนี้ย่อมเป็นการขัดขวางต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน เพราะฉะนั้น ความตกลงทั้งหลายในกรณีนี้จึงเป็นโมฆะกรรม ใช้บังคับไม่ได้ อาศัยอำนาจตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๑๔๒
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษากลับศาลล่างทั้งสอง ให้ยกฟ้องโจทก์เสีย
