คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันฆ่ามารดาและน้องจำเลยที่ 1อีก 3 คนโดยไตร่ตรองไว้ก่อน และจำเลยทั้งสองร่วมกันมีอาวุธปืนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 289(1) (4), 83 และตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ กับขอให้ริบของกลางจำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพ จำเลยที่ 2 ให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289(1) (4), 83 และตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(1) (4) ซึ่งเป็นบทหนัก ให้ประหารชีวิตจำเลยทั้งสอง แต่จำเลยที่ 1 รับสารภาพในชั้นสอบสวนและในชั้นพิจารณา จำเลยที่ 2 รับสารภาพในชั้นสอบสวน ลดโทษให้จำเลยที่ 1 กึ่งหนึ่ง และลดโทษให้จำเลยที่ 2 หนึ่งในสาม ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 52 คงให้จำคุกจำเลยทั้งสองไว้ตลอดชีวิต ริบของกลางจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคดีซึ่งจำเลยที่ 1 มิได้อุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 245 วรรค 2 แล้วพิพากษายืน ส่วนจำเลยที่ 2 เห็นว่ามิได้ฆ่าบุพการี
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาแก้เฉพาะจำเลยที่ 2 ว่ามีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289(4), 83 นอกจากที่แก้ ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ 2 ได้วางแผนคบคิดกับจำเลยที่ 1ทำการฆ่าผู้ตายไว้ล่วงหน้าหลายวัน แล้วได้มาทำการฆ่าผู้ตายตามแผนที่กำหนดไว้ เป็นการฆ่าโดยไตร่ตรองไว้ก่อนพิพากษายืน
