คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยนำกะปิ ๗๐ กะสอบกับ ๓๐๐ ปีบจากตรังกานูมาถึงจังหวัดสมุทรสมคราม และพยายามหลีกเลี่ยงการเสียภาษีขาเข้าตามกฏหมาย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดพระราชบัญญัติศุลการ พ.ศ.๒๔๖๙ และ พ.ศ. ๒๔๘๒ มาตรา ๑๖,๑๗ ให้ปรับคนละ ๓๖๖๕ บาท
ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า ไม่มีพยานโจทก์คนใดยืนยันว่าจำเลยพยายามหลีกเลี่ยงไม่เสียค่าภาษี เพียงแต่สงสัยว่าจะเป็นเช่นนั้นเท่านั้น ยิ่งกว่านั้นยังมิได้นำสินค้าผ่านด่านศุลกากรเลย เมื่อพบจำเลยๆยังอยู่นอกเขตต์ด่านศุลกากรจังหวัดสมุทรสงคราม จึงพิพากษากลับศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า สินค้ากะปิของจำเลยมีใบอินวอยส์ และจำเลยยังอยู่นอกเขตต์ด่านภาษีจังหวัดสมุทรสงครามจำเลยยังไม่ได้กระทำการอย่างใดเพื่อหลีกเลี่ยงไม่เสียภาษี แม้จะฟังว่าจำเลยหนีเรือเจ้าพนักงาน ก็ยังไม่ถึงคั่นพยายามหลีกเลี่ยงไม่เสียภาษี เพราะจำเลยยังอยู่นอกด่านศุลกากร และมิได้ทำอะไรกับสินค้ากะปิของจำเลยนั้นเลย
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
