คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า นายคอยหรือมงคล เครือแก้ว คนขับรถยนต์บรรทุกขนส่งน้ำมันของบริษัทสหพันธ์ปิโตรเลียม จำกัด ผู้เสียหาย ได้ลักสูบถ่ายน้ำมันเบนซิน จำนวน 30 ลิตร ของผู้เสียหาย แล้วจำเลยทั้งสองได้ร่วมกันรับเอาทรัพย์ดังกล่าวไว้โดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นทรัพย์ที่ได้มาโดยการกระทำความผิดเข้าลักษณะลักทรัพย์และจำเลยทั้งสองได้ร่วมกันปลอมปนน้ำมันเบนซินซึ่งมีคุณภาพตามกฎหมายให้ลดคุณภาพ หรือมีคุณภาพต่ำลงเกินกว่าที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์กำหนดไว้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357, 83และพระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. 2521 มาตรา 25 ตรีจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยที่ 2 เป็นตัวการร่วมกระทำผิด
แม้ข้อเท้จจริงที่กล่าวในฟ้องเป็นความผิดฐานรับของโจร ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยกระทำความผิดฐานลักทรัพย์แตกต่างกัน แต่ตามกฎหมายมิให้ถือว่าต่างกันในสาระสำคัญและจำเลยมิได้หลงต่อสู้ ศาลมีอำนาจลงโทษจำเลยตามฐานความผิดที่ถูกต้องได้ จำเลยที่ 1 มิได้อยู่ในที่เกิดเหตุ ไม่อาจลงโทษได้ พิพากษาลงโทษจำเลยที่ 2ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรคสอง, 83 และตามพระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. 2521 มาตรา 25 ตรี กระทงละ 2 ปี รวมเป็น 4 ปี และให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยที่ 2 ไม่ได้กระทำความผิดตามฟ้องพิพากษาแก้ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ด้วยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ตามวันเวลาเกิดเหตุที่โจทก์ฟ้อง
มีรถยนต์บรรทุกขนส่งน้ำมันของผู้เสียหายจากกรุงเทพมหานครแล่นเข้ามาในบ้านของจำเลยที่ 2และมีการสูบถ่ายน้ำมันออกจากถังบนรถ มีชาย 4 คน อยู่ที่รถบรรทุกขนส่งน้ำมันอยู่บนถังซึ่งบรรจุน้ำมัน 2 คน ยืนอยู่ที่ท้ารถ 2 คน คนหนึ่งคือจำเลยที่ 2 ทำการสูบถ่ายน้ำมัน แล้วรถยนต์บรรทุกขนส่งน้ำมันก็แล่นออกจากบ้านจำเลยที่ 2 ไปผลการตรวจพิสูจน์น้ำมันที่ยึดมาจากรถยนต์บรรทุกน้ำมันที่จับไปภายหลังปรากฏว่าน้ำมันเบนซินถูกปลอมจนมีคุณภาพต่ำลงใช้จำหน่ายไม่ได้ แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่า การที่จำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นเจ้าของบ้านสถานที่จำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงยอมให้รถยนต์บรรทุกขนส่งน้ำมันเข้าไปสูบถ่ายปลอมปนน้ำมัน โดยใช้สถานที่และเครื่องมือเครื่องใช้ของตน พฤติการณ์ย่อมแสดงว่าจำเลยที่ 2 ร่วมเป็นตัวการลักน้ำมันและปลอมปนน้ำมันด้วยพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นทุกประการ
