เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่าจำเลยซื้อที่ดินจากลูกหนี้โจทก์โดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นทางให้โจทก์เสียเปรียบและจำเลยได้ฟ้องลูกหนี้โจทก์ขอให้โอนที่ดิน ศาลพิพากษาให้เป็นไปตามฟ้องแล้วโจทก์มาฟ้องจำเลยขอให้เพิกถอนการโอน ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าการโอนระวางจำเลยกับลูกหนี้เป็นไปโดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นเหตุให้โจทก์เสียเปรียบ ส่วนข้อที่ศาลพิพากษาให้ลูกหนี้โจทก์โอนที่ดินให้จำเลยแล้วนั้น ไม่ตัดสิทธิโจทก์ที่จะฟ้องขอให้เพิกถอนการฉ้อฉล
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้โจทก์ชนะคดียืนตามศาลอุทธรณ์
