คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ซึ่งเป็นทายาทของนายมีเจ้ามรดกซึ่งมีมรดกเป็นเงิน160,800 บาท ฟ้องขอแบ่งมรดกจากจำเลย โดยขอให้แบ่งทรัพย์มรดกออกเป็น12 ส่วน ให้โจทก์ที่ 1 ถึงที่ 5 ได้ร่วมกัน 1 ส่วน โจทก์ที่ 6 ถึงที่ 12 และจำเลยทั้งสี่ได้คนละ 1 ส่วน หากไม่สามารถแบ่งได้ก็ให้ขายทอดตลาดเอาเงินแบ่งกันตามส่วนจำเลยให้การว่า เจ้ามรดกได้ยกทรัพย์ตามฟ้องให้จำเลยก่อนเจ้ามรดกตาย หากจะฟังว่ายังเป็นทรัพย์มรดกก็เป็นสินสมรสระหว่างเจ้ามรดกกับจำเลยที่ 1 ต้องแบ่งให้จำเลยที่ 1 กึ่งหนึ่งก่อนผู้ร้องสอดยื่นคำร้องเข้ามาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 57(1) อ้างว่าทรัพย์บางรายการเป็นของผู้ร้องสอดโจทก์ให้การว่า ทรัพย์สินที่ผู้ร้องสอดอ้างมานั้นยังเป็นมรดกอยู่จำเลยให้การว่า
ทรัพย์สินที่ร้องสอดเป็นของผู้ร้องสอดจริงศาลชั้นต้นพิพากษาให้แบ่งทรัพย์พิพาทอันดับ 1, 2, 4 และ 5 ภายในวงเส้นสีแดงตามแผนที่พิพาทออกเป็น 12 ส่วน ให้โจทก์ได้คนละ 1 ส่วนทรัพย์พิพาทอันดับ 3, 6, 7, 8, 9, 10 และ 14 ภายในวงเส้นสีแดงตามแผนที่พิพาทออกเป็น 2 ส่วน ส่วนหนึ่งเป็นของจำเลยที่ 1 อีกส่วนหนึ่งแบ่งเป็น12 ส่วน ให้แก่โจทก์ 8 ส่วน การแบ่งให้ตกลงแบ่งกันเอง แบ่งไม่ได้ให้ประมูลขายทอดตลาดแบ่งกันตามส่วนจำเลยทั้งสี่และผู้ร้องสอดทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ที่ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์ได้ทรัพย์พิพาทอันดับ 1, 2, 4 และ 5 คนละ 1 ส่วนนั้นเกินคำขอของโจทก์ ปัญหาข้อนี้เกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน แม้จำเลยและผู้ร้องสอดจะมิได้อุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์ก็ยกขึ้นวินิจฉัยให้เป็นการถูกต้องได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นว่าให้แบ่งทรัพย์พิพาทอันดับ 1, 2, 4 และ 5 ภายในเส้นสีแดงในแผนที่พิพาทออกเป็น 12 ส่วน ให้โจทก์ได้ 8 ส่วนจำเลยทั้งสี่และผู้ร้องสอดทั้งสองฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฎีกาของจำเลยและผู้ร้องสอดเป็นฎีกาโต้แย้งคำพิพากษาของศาลชั้นต้น จำเลยและผู้ร้องสอดมิได้ยกข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายขึ้นโต้แย้งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่าไม่ถูกต้องหรือคลาดเคลื่อนอย่างไร จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 249 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยพิพากษายกฎีกาจำเลยและผู้ร้องสอด ให้คืนค่าธรรมเนียมศาลทั้งหมดให้จำเลยและผู้ร้องสอด
