คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์จำเลยในคดีทั้งสองสำนวนนี้ต่างพิพาทกันแย่งกรรมสิทธิ์ที่ดินสามแปลงและทรัพย์สินอื่น ๆนายบุญศรีผู้ร้องสอดได้ยื่นคำร้องสอดเข้ามาในคดีทั้งสองสำนวนเป็นใจความอย่างเดียวกันว่า ที่ดินทั้งสามแปลงนี้เป็นของตนกึ่งหนึ่งผู้ร้องสอดขอเข้าเป็นจำเลยร่วมในคดีทั้งสองคดีนี้เพื่อต่อสู้กับโจทก์เป็นการรักษาสิทธิของผู้ร้องสอดไว้โจทก์ทั้งสองคดีและจำเลยที่ 10 ในสำนวนแรกคัดค้านศาลชั้นต้นรวมการพิจารณาคดีทั้งสองนี้เข้าด้วยกัน แล้วสั่งคำร้องสอดทั้งสองว่า เป็นคำร้องสอดเข้าเป็นจำเลยร่วม แต่ข้ออ้างในคำร้องเป็นปรปักษ์กับข้ออ้างของจำเลยอื่น จึงให้ยกคำร้องสอดเสียผู้ร้องสอดอุทธรณ์คำสั่ง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องสอดฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในคำร้องสอดไม่ได้กล่าวให้ชัดว่าผู้ร้องสอดจะขอบังคับอย่างไรแสดงว่าผู้ร้องสอดจงใจขอเข้ามาเป็นจำเลยร่วม(ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 57 ข้อ 2) อย่างเดียวมิได้ขอเข้ามาเป็นคู่ความตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 57 ข้อ 1 ดังนั้น เมื่อข้ออ้างในคำร้องสอดขัดกับคำให้การของจำเลยอื่นเช่นนี้ ที่ศาลล่างทั้งสองสั่งให้ยกคำร้องสอดจึงชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
