Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
ปรึกษาทนายความที่ออนไลน์ตอนนี้ ทนายความทั้งหมด
คดีแพ่ง ธุรกิจ และทรัพย์สิน คดีแพ่งทั่วไปและสัญญา หนี้สิน บัตรเครดิต และบังคับคดี คดีที่ดินและอสังหาริมทรัพย์ คดีละเมิดและเรียกค่าเสียหาย คดีหุ้นส่วนและบริษัท คดีธุรกิจและการค้า คดีลิขสิทธิ์และเครื่องหมายการค้า คดีล้มละลายและฟื้นฟูกิจการ คดีคุ้มครองผู้บริโภค คดีอาญา ทุจริต และฟอกเงิน คดีอาญาทั่วไป คดีอาญาทุจริตและประพฤติมิชอบ คดี ป.ป.ช. และ ป.ป.ท. คดีผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง คดีฟอกเงินและยึดทรัพย์ คดียาเสพติด คดีเด็กและเยาวชน คดีครอบครัวและมรดก คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คนไทย) คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คู่สมรสต่างประเทศ) คดีมรดก พินัยกรรม และทรัพย์สิน คดีครอบครัวและมรดก (ทั่วไป) คดีไซเบอร์และออนไลน์ คดีฉ้อโกงออนไลน์และหลอกโอนเงิน คดีหมิ่นประมาทออนไลน์และโซเชียล คดี พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์และอาชญากรรมไซเบอร์ คดีออนไลน์และเทคโนโลยี (ทั่วไป) คดีแรงงาน จราจร และปกครอง คดีแรงงานและการเลิกจ้าง คดีจราจรและอุบัติเหตุรถชน คดีปกครอง วินัยข้าราชการและรัฐวิสาหกิจ คดีเฉพาะทางและระหว่างประเทศ คดีทางการแพทย์และสาธารณสุข คดีบัญชีและภาษีอากร คดีขนส่งทางทะเลและการค้าระหว่างประเทศ คดีประกันภัยและสินไหมทดแทน คดีคนต่างด้าว วีซ่า และใบอนุญาตทำงาน
ให้แพลตฟอร์มเลือกทนายให้ สมัครเป็นทนายความ
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3208/2533

พ.ศ. 2533 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

ส. เป็นลูกจ้างของโจทก์มีตำแหน่งเป็นคนการ มีหน้าที่ทำความสะอาดพื้นรถ ห้องน้ำและห้องส้วมบนขบวนรถไฟสายหนองคาย-กรุงเทพ ตั้งแต่รถไฟออกจากสถานีหนองคาย ในเวลา19 นาฬิกา ถึงเวลา 23 นาฬิกา หลังจากนั้นจนถึงเวลา 4.30 นาฬิกาของวันรุ่งขึ้นเป็นเวลาพักผ่อน ส. จะนอนที่รถทำการพนักงานรักษารถ และเริ่มปฏิบัติงานตั้งแต่ 4.30 นาฬิกา จนถึงเวลาที่รถไฟถึงสถานีปลายทาง การที่ ส. ปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวจึงต้องเดินทางไปกับขบวนรถไฟ การพักผ่อนบนขบวนรถไฟก็เพื่อให้ส.ได้ปฏิบัติงานต่อหลังจากพักผ่อนแล้วจึงเป็นหน้าที่ของส.ที่จะต้องอยู่พักผ่อนในขบวนรถไฟ ฉะนั้น การที่ ส. พลัดตกจากขบวนรถไฟจนถึงแก่ความตายในช่วงเวลาที่พักผ่อนบนรถไฟ จึงเป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง ตามความหมายของคำว่า "ประสบอันตราย" ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2.

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม 2531 เวลาประมาณ 24นาฬิกาอันอยู่ในช่วงเวลาที่นายสม ทองสว่าง ลูกจ้างของโจทก์ตำแหน่งคนการ ฝ่ายการเดินรถ ซึ่งโจทก์จัดให้ไปปฏิบัติหน้าที่ทำความสะอาดในขบวนรถด่วนสายหนองคาย-กรุงเทพ กำลังพักผ่อนอยู่ในรถทำการพนักงานรักษารถ นายสมได้ลุกขึ้นปิดประตูรถเนื่องจากอากาศหนาวแล้วพลัดตกจากขบวนรถไฟได้รับบาดเจ็บสาหัสและถึงแก่ความตาย ครั้นเมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2532 นางจำเนียร ทองสว่างภริยานายสมผู้ตายได้ยื่นคำร้องขอเรียกเงินทดแทน ต่อพนักงานเงินทดแทน ซึ่งพนักงานเงินทดแทนพิจารณาแล้วเห็นว่าลูกจ้างประสบอันตรายเนื่องจากทำงานให้แก่นายจ้าง ได้มีคำสั่งที่ 265/2532 ลงวันที่ 8ธันวาคม 2532 ให้โจทก์จ่ายเงินทดแทนแก่นางจำเนียร

ทองสว่าง เป็นรายเดือนเดือนละ 2,043 บาท มีกำหนด 5 ปี และจ่ายค่าทำศพแก่ผู้จัดการศพของลูกจ้างเป็นเงิน 10,000 บาท ปรากฏตามเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข 1 โจทก์เห็นว่านายสมผู้ตายปิดประตูรถที่ทำการพนักงานรักษารถซึ่งใช้เป็นที่พักผ่อนไม่เกี่ยวกับการปฏิบัติหน้าที่การงานของนายสมผู้ตาย ทั้งมิใช่เป็นเวลาทำงาน การที่นายสมผู้ตายกระทำการดังกล่าวแล้วพลัดตกจากขบวนรถไฟถึงแก่ความตาย ไม่ถือว่านายสมผู้ตายประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง โจทก์จึงอุทธรณ์คำสั่งของพนักงานเงินทดแทนต่อจำเลย ต่อมาเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม 2533จำเลยมีคำสั่งที่ 19/2533 ลงวันที่ 24 เมษายน 2533 สั่งยืนโดยให้โจทก์ปฏิบัติตามคำสั่งของพนักงานเงินทดแทนดังกล่าว

ปรากฏตามเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข 3 คำวินิจฉัยของจำเลยยังคลาดเคลื่อนต่อข้อเท็จจริงและไม่ชอบด้วยเหตุผล ขอให้พิพากษาเพิกถอนคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนที่ 19/2533 ลงวันที่ 24 เมษายน 2533 ของจำเลยจำเลยให้การว่า นายสมผู้ตายเป็นลูกจ้างโจทก์ในตำแหน่งคนรถมีหน้าที่ทำความสะอาดพื้นรถ ห้องน้ำ ห้องส้วมในขบวนรถไฟ ต้องเดินทางและนอนค้างบนขบวนรถเพื่อประโยชน์แก่การทำงานให้โจทก์ซึ่งเป็นนายจ้าง การที่นายสมผู้ตายลุกขึ้นปิดประตูตู้รถแล้วเกิดอุบัติเหตุพลัดตกจากขบวนรถไฟถึงแก่ความตาย ถือว่าเป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง คำสั่งของจำเลยที่ให้โจทก์จ่ายเงินทดแทนและค่าทำศพเป็นคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ยกฟ้องโจทก์วันนัดพิจารณา

โจทก์จำเลยแถลงรับข้อเท็จจริงกันว่า นายสมผู้ตายเป็นลูกจ้างของโจทก์ตำแหน่งคนการ มีหน้าที่ทำความสะอาดพื้นรถห้องน้ำและห้องส้วมในขบวนรถไฟ ในวันที่ 23 ธันวาคม 2531 นายสมผู้จะต้องปฏิบัติหน้าที่บนขบวนรถไฟสายหนองคาย-กรุงเทพ ซึ่งออกจากสถานีรถไฟหนองคายเวลา 19 นาฬิกา กำหนดถึงสถานีรถไฟกรุงเทพเวลา 6 นาฬิกา ของวันรุ่งขึ้น นายสมผู้ตายจะต้องปฏิบัติหน้าที่ตั้งแต่รถไฟออกจากสถานีรถไฟหนองคายจนถึงเวลา 23 นาฬิกา หลังจากเวลา 23 นาฬิกา จนถึงเวลา 4.30 นาฬิกา ของวันรุ่งขึ้นเป็นเวลาพักผ่อน นายสมผู้ตายจะนอนที่รถทำการพนักงานรักษารถ ไม่มีการทำความสะอาดพื้นรถ ห้องน้ำและห้องส้วมในเวลาพักผ่อน และจะเริ่มปฏิบัติงานต่อตั้งแต่เวลา 4.30 นาฬิกา ของวันรุ่งขึ้นจนถึงเวลารถไฟถึงสถานีรถไฟปลายทาง วันเกิดเหตุนายสมผู้ตายได้ปฏิบัติหน้าที่จนถึงเวลา 23 นาฬิกา จึงพักผ่อนโดยนอนที่รถทำการพนักงานรักษารถครั้นเวลาประมาณ 0.15 นาฬิกา ของวันที่ 24 ธันวาคม 2531 นายสมผู้ตายได้ลุกขึ้นมาปิดประตูรถทำการพนักงานรักษารถเนื่องจากอากาศหนาวประตูดังกล่าวเปิดแง้มไว้เล็กน้อยเพียงระบายอากาศ

เนื่องจากประตูฝืดการเปิดปิดต้องดันอย่างแรง นายสมผู้ตายได้ขยับดันประตูออกเพื่อจะปิดอีกจังหวะหนึ่ง แต่เมื่อผลัดดันประตูเปิดออกปรากฏว่าเกิดเสียจังหวะ มือหลุดจากสลักประตู นายสมผู้ตายพลัดตกลงไปได้รับบาดเจ็บและเสียชีวิตในเวลาต่อมา แล้วโจทก์จำเลยแถลงไม่ติดใจสืบพยานศาลแรงงานกลาง พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "

คำพิพากษาศาลล่าง

โจทก์อุทธรณ์ว่า ขณะเกิดเหตุเป็นเวลาพักผ่อนของนายสมผุ้ตายเพื่อเตรียมปฏิบัติงานตามเวลา โจทก์มิได้มอบหมายงานสิ่งใดให้ปฏิบัติ การที่นายสมผู้ตายพลัดตกจากขบวนรถไฟจนถึงแก่ความตาย ไม่ใช่เป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้โจทก์ซึ่งเป็นนายจ้าง

ศาลฎีกาวินิจฉัย

พิเคราะห์แล้วศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า นายสมผู้ตายมีตำแหน่งเป็นคนการ มีหน้าที่ทำความสะอาดพื้นรถ ห้องน้ำและห้องส้วมในขบวนรถไฟ ในวันที่ 23 ธันวาคม 2531นายสมผู้ตายจะต้องปฏิบัติหน้าที่บนขบวนรถไฟสายหนองคาย-กรุงเทพตั้งแต่รถไฟออกจากสถานีรถไฟหนองคายในเวลา 19 นาฬิกา จนถึงเวลา23 นาฬิกา หลังจากนั้นจนถึงเวลา 4.30 นาฬิกา ของวันรุ่งขึ้นเป็นเวลาพักผ่อน นายสมผู้ตายจะนอนที่รถทำการพนักงานรักษารถ แล้วเริ่มปฏิบัติงานต่อตั้งแต่เวลา 4.30 นาฬิกา จนถึงเวลาที่รถไฟถึงสถานีรถไฟปลายทาง

ศาลฎีกาเห็นว่า แม้หน้าที่ที่นายสมผู้ตายจะต้องปฏิบัติในขบวนรถไฟจะเป็นการทำความสะอาดพื้นรถห้องน้ำและห้องส้วม แต่ในการปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าว นายสมผู้ตายจะต้องเดินทางไปกับขบวนรถไฟด้วยการที่ให้นายสมผู้ตายพักผ่อนหลังจากทำงานตั้งแต่เวลา 23 นาฬิกาของวันที่ 23 ธันวาคม 2531 ถึงเวลา 4.30 นาฬิกา ของวันรุ่งขึ้นก็เพื่อให้นายสมผู้ตายได้มีเวลาพักผ่อนหลับนอนแล้วจะได้เริ่มปฏิบัติงานต่อหลังจากที่ได้พักผ่อนแล้วจนถึงเวลาที่รถไฟถึงสมาชิกรถไฟปลายทาง ซึ่งเป็นหน้าที่ของนายสมผู้ตายที่จะต้องอยู่พักผ่อนในขบวนรถไฟเพื่อเริ่มปฏิบัติงานต่อไป ดังนั้นการที่นายสมผู้ตายหลัดตกจากขบวนรถไฟจนถึงแก่ความตายในช่วงเวลาที่นายสมผู้ตายพักผ่อนหลังจากที่ได้ทำงานมาแล้ว จึงเป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างตามความหมายของคำว่า "ประสบอันตราย" ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2 ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยปัญหานี้ชอบแล้ว อุทธรณ์ของโจทก์ฟังไม่ขึ้น"

ผลคำพิพากษา

พิพากษายืน.

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
ครีภูมิ สุวรรณโรจน์ · เคียง บุญเพิ่ม · ปรีชา ธนานันท์
แหล่งที่มา
สำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้