คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันออกเช็คธนาคารเอเซีย จำกัดหนึ่งฉบับสั่งจ่ายเงิน ๗๐,๗๓๐ บาท เพื่อชำระหนี้แก่บุคคลภายนอกแล้วบุคคลภายนอกชำระหนี้แก่โจทก์ เมื่อเช็คถึงกำหนดโจทก์ได้นำเช็คไปเข้าบัญชีเรียกเก็บเงิน ธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงิน ทั้งนี้จำเลยทั้งสองมีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗มาตรา ๓
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งว่าคดีมีมูล ให้ประทับฟ้อง จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นนัดสืบพยานโจทก์ วันที่ ๒๙ มกราคม ๒๕๒๔ เวลา ๘.๓๐ น. ถึงวันนัดเวลา ๘.๕๕ น. ศาลออกนั่งพิจารณา ปรากฏว่าโจทก์และทนายโจทก์ไม่มาศาล ศาลจึงมีคำสั่งให้ยกฟ้อง โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลยกคดีขึ้นพิจารณาใหม่อ้างเหตุว่าในวันนัดขณะที่โจทก์และทนายโจทก์กำลังเดินทางจะมาศาล ได้เกิดอุบัติเหตุโดยรถยนต์ของโจทก์ชนท้ายรถของผู้อื่นที่บริเวณสี่แยกเชิงสะพานพระปิ่นเกล้าฝั่งธนบุรี ต้องเสียเวลาตกลงเรื่องค่าเสียหายเมื่อตกลงกันได้แล้วโจทก์และทนายโจทก์ได้รีบเดินทางไปศาลทันทีจึงได้ทราบว่าศาลชั้นต้นได้พิพากษายกฟ้องไปแล้ว โจทก์มิได้จงใจขาดนัด หรือเพิกเฉยต่อวันนัดของศาล ขอให้ศาลไต่สวนคำร้องเพื่อยกคดีขึ้นพิจารณาใหม่
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า กรณีตามคำร้องไม่ใช่กรณีที่โจทก์มาศาลไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๑๖ให้ยกคำร้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ยังฟังไม่ได้ว่าโจทก์มาศาลไม่ทันเวลานัดโดยมีเหตุอันสมควร พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เหตุตามคำร้องของโจทก์ไม่ใช่เหตุที่เป็นเหตุสุดวิสัยที่เมื่อได้เกิดขึ้นแล้วทำให้โจทก์หรือทนายโจทก์ทั้งสองคนหรือคนใดคนหนึ่งโดยเฉพาะอย่างยิ่งทนายโจทก์ไม่สามารถมาศาลตามกำหนดเวลานัดได้ดังที่โจทก์ฎีกามา การที่โจทก์และทนายโจทก์ไม่มาศาลให้ทันตามกำหนดนัดทั้งที่มีโอกาสจะมาให้ทันได้โดยง่ายดังปรากฏในฎีกาของโจทก์ว่า ที่เกิดเหตุรถยนต์โจทก์ชนท้ายรถยนต์ผู้อื่นอยู่ห่างจากศาลชั้นต้นเพียงเล็กน้อยเท่านั้นคดีมีพฤติการณ์ส่อให้เห็นว่าฝ่ายโจทก์ไม่มาศาลตามกำหนดนัดเพราะมิได้สนใจต่อเวลานัดของศาล มากกว่าจะเป็นเพราะมาไม่ได้เพราะมาไม่ได้เพราะมีเหตุอันสมควรจึงไม่มีเหตุที่ศาลจะยกคดีขึ้นพิจารณาใหม่
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
