คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้งสิบใช้เงินตามตั๋วสัญญาใช้เงิน สัญญาค้ำประกัน และบังคับจำนอง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาตามสัญญาประนีประนอมยอมความให้จำเลยทั้งสิบร่วมกันชำระเงินแก่โจทก์โดยให้จำเลยที่ 8 รับผิดชำระเงินจำนวน 683,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย แต่จำเลยที่ 8 ไม่ชำระ เจ้าพนักงานบังคับคดีจึงยึดทรัพย์จำเลยที่ 8 มาขายทอดตลาดเพื่อนำเงินชำระหนี้ตามคำพิพากษา โดยยึดที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างของจำเลยที่ 8 ออกขายทอดตลาดและได้ทำการขายทอดตลาดรวม 4 ครั้ง ครั้งสุดท้ายโจทก์เป็นผู้ให้ราคาสูงสุดเป็นเงิน 1,363,000 บาท
ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ขายได้จำเลยที่ 8 อุทธรณ์ว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีทำการขายทอดตลาดทรัพย์ที่ยึดได้ราคาต่ำไป ขอให้เอาทรัพย์สินดังกล่าวออกขายทอดตลาดใหม่ ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายกอุทธรณ์ของจำเลยที่ 8
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยที่ 8ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "จำเลยที่ 8 ฎีกาว่า จำเลยที่ 8 ยื่นอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นเพื่อให้ศาลสั่งขายทอดตลาดใหม่ โดยอ้างว่าราคาที่ขายต่ำไป กรณีจึงมิใช่เป็นการอ้างว่าการขายทอดตลาดเป็นไปโดยมิชอบที่จะต้องยื่นคำคัดค้านต่อศาลภายใน 8 วัน นับแต่ทราบการฝ่าฝืนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 296 วรรคสองจำเลยที่ 8 จึงมีสิทธิอุทธรณ์ได้นั้น เห็นว่า การที่จำเลยที่ 8อุทธรณ์ขอให้ศาลสั่งขายทอดตลาดใหม่โดยอ้างว่าราคาที่ขายต่ำไปเท่ากับเป็นการกล่าวอ้างว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีดำเนินการบังคับคดีโดยมิชอบ อันเป็นการฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติแห่งลักษณะว่าด้วยการบังคับคดีตามคำพิพากษาหรือคำสั่ง กรณีจำต้องบังคับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27 และ 296 วรรคสองจำเลยที่ 8 ต้องยื่นคำร้องคัดค้านต่อศาลชั้นต้นก่อนการบังคับคดีได้เสร็จลง แต่ต้องไม่ช้ากว่า 8 วัน นับแต่ทราบการฝ่าฝืน ฉะนั้นเมื่อจำเลยที่ 8 มิได้ยื่นคำร้องคัดค้านต่อศาลชั้นต้นภายในระยะเวลาตามที่กฎหมายกำหนดไว้ดังกล่าวแล้ว จำเลยที่ 8 จะใช้สิทธิอุทธรณ์หาได้ไม่ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 ชอบแล้ว"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
