คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้สืบเนื่องจาก หลังจากที่ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยทั้งสามและจำเลยทั้งสามอุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาศาลชั้นต้นแล้วต่อมาจำเลยที่ ๑ ที่ ๓ ถูกส่งตัวไปคุมขังที่เรือนจำกลางบางขวางเมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาแล้วได้ส่งคำพิพากษาและสำนวนไปศาลชั้นต้นศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้โจทก์และจำเลยที่ ๒ ฟังเมื่อวันที่ ๒๑ กันยายน ๒๕๑๕ แล้วส่งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไปให้ศาลจังหวัดนนทบุรีอ่านให้จำเลยที่ ๑ และที่ ๓ ที่ถูกคุมขังอยู่ที่เรือนจำกลางบางขวางฟัง ศาลจังหวัดนนทบุรีได้อ่านให้จำเลยที่ ๑ และที่ ๓ ฟังแล้วเมื่อวันที่ ๒๙ กันยายน ๒๕๑๕ ต่อมาวันที่ ๒๘ พฤศจิกายน๒๕๑๕
โจทก์ยื่นคำร้องว่าโจทก์ได้รับทราบคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เฉพาะจำเลยที่ ๒ ซึ่งศาลได้อ่านให้ฟังแล้วเมื่อวันที่ ๒๑ กันยายน ๒๕๑๕ส่วนจำเลยที่ ๑ ที่ ๓ ศาลส่งคำพิพากษาไปอ่านให้จำเลยฟังที่ศาลจังหวัดนนทบุรีโจทก์ทราบว่าศาลได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้โจทก์ร่วมและจำเลยที่ ๑ที่ ๓ ฟังแล้ว จึงขอให้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้โจทก์ฟังเกี่ยวกับจำเลยที่ ๑และที่ ๓
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ถือว่าโจทก์ทราบคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เกี่ยวกับจำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๓ ในวันอ่านให้โจทก์ฟังแล้วจะแยกว่าโจทก์ฟังเฉพาะจำเลยที่ ๒ ไม่ได้ จึงไม่มีเหตุที่จะต้องอ่านให้โจทก์ฟังอีก ให้ยกคำร้อง
โจทก์อุทธรณ์คำสั่ง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาในกรณีที่จำเลยไม่อยู่โดยไม่ปรากฏว่าหลบหนี ศาลจะอ่านคำพิพากษาให้โจทก์ฟังก่อนโดยอ่านลับหลังจำเลยหาได้ไม่ เป็นการขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๘๒ ศาลชั้นต้นจึงอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์โดยมิชอบด้วยกฎหมาย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยที่ ๑ ที่ ๓ ถูกส่งตัวไปคุมขังที่เรือนจำกลางบางขวางจังหวัดนนทบุรี มิใช่เป็นกรณีที่จำเลยที่ ๑ ที่ ๓ไม่อยู่ตามความหมายแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๘๒ วรรค ๓ ซึ่งศาลต้องรอการอ่านคำพิพากษาไว้ จนกว่าจำเลยจะมาศาล แต่ถือว่าจำเลยที่ ๑ ที่ ๓ มีตัวอยู่ เพียงแต่ถูกส่งตัวไปคุมขังที่อื่นโดยได้รับอนุญาตจากศาลเท่านั้นและจำเลยที่ ๒ ก็ยังถูกคุมขังอยู่ที่เรือนจำจังหวัดสุราษฎร์ธานี การที่ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้โจทก์ฟังพร้อมกับจำเลยที่ ๒ ก่อนแล้วจึงส่งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไปให้ศาลจังหวัดนนทบุรีอ่านให้จำเลยที่ ๑ ที่ ๓ ฟัง เป็นการอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ทั้งฉบับให้โจทก์ฟังโดยชอบ ซึ่งโจทก์ทราบผลของคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เกี่ยวกับจำเลยทั้งหมดแล้ว โจทก์จะแยกว่าที่โจทก์ฟังมาแล้วเป็นการฟังเฉพาะเกี่ยวกับจำเลยที่ ๒ เท่านั้นไม่ได้ ดังนั้น จึงไม่มีเหตุที่จะอ่านให้โจทก์ฟังอีก
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
