คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีอาวุธปืนสั้นขนาด .๓๘ ชนิดทำขึ้นเอง ไม่มีเครื่องหมายทะเบียน ๑ กระบอก พร้อมด้วยกระสุนปืนขนาด .๓๘ จำนวน ๑ นัดใช้ยิงได้ กับมีลูกระเบิดขว้างชนิดสังหารแบบ ๘๘ ม.๖๗ จำนวน ๑ ลูก ซึ่งใช้เฉพาะแต่ในการสงครามตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง อยู่ในสภาพใช้การได้ไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๕๕, ๗๒, ๗๘ พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๑ มาตรา ๕ พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๖, ๘ คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ ๔๔ ลงวันที่ ๒๑ ตุลาคม ๒๕๑๙ ข้อ ๓, ๖, ๑๐ ริบของกลาง
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๕๕, ๗๒, ๗๘ พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๑ มาตรา ๕ พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๖, ๘ คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ ๔๔ ลงวันที่ ๒๑ ตุลาคม ๒๕๑๙ ข้อ ๓, ๖ , ๑๐ ริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ
ศาลชั้นต้นพิจารณาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๕๕, ๗๒, ๗๘ พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๑ มาตรา ๕ พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๖, ๘ คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ ๔๔ ลงวันที่ ๒๑ ตุลาคม ๒๕๑๙ ข้อ ๓, ๖, ๑๐ ความผิดฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุก ๓ ปี ฐานมีวัตถุระเบิดที่ใช้ในการสงครามจำคุก ๗ ปี รวมเป็นโทษจำคุก ๑๐ ปี ริบของกลาง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๓๘, ๗๔ คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ ๔๘ ลงวันที่ ๒๑ ตุลาคม ๒๕๑๙ ข้อ ๙ ให้ลงโทษจำเลยในข้อหามีอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน ไม่รับอนุญาตจำคุก ๑ ปี ข้อหามีวัตถุระเบิดจำคุก ๒ ปี รวมเป็นจำคุก ๓ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น (ข้อหามีวัตถุระเบิดศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้โทษแก้บทเป็นแก้ไขมากไม่ต้องห้ามฎีกา)
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาข้อเท็จจริงแล้ววินิจฉัยว่า จำเลยอาจจะมิได้มีเจตนายึดถือของกลางนั้นไว้เพื่อตนก็เป็นได้ รูปคดียังเป็นที่สงสัย ต้องยกประโยชน์ให้จำเลย เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีไว้ในครอบครองนั้นกองรวมอยู่กันลูกระเบิดอันเป็นความผิดอีกกระทงหนึ่งในเมื่อฟังได้ว่าจำเลยอาจจะมิได้มีเจตนายึดถือลูกระเบิดนั้นไว้เพื่อตนอันเป็นกระทงความผิดที่จำเลยฎีกาขึ้นมาเช่นนี้ ศาลฎีกาเห็นสมควรหยิบยกประเด็นข้อหาในเรื่องความผิดฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนซึ่งเป็นความผิดอีกกระทงหนึ่งขึ้นวินิจฉัยด้วยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๘๕ ให้ยกฟ้องในกระทงความผิดฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนเสียด้วย
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ริบของกลาง
