คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าในคดีก่อนโจทก์ชนะคดีแล้วยึดทรัพย์ จำเลยในคดนี้ร้องขัดทรัพย์ว่าทรัพย์นั้นเป็นของจำเลยจำนองไว้แก่ลูกหนี้โจทก์ ในคดีนั้นโจทก์กับจำเลยในคดีนี้ตกลงกันให้ถอนการยึด โจทก์จะได้นำคดีมาฟ้องใหม่แล้วโจทก์จึงมาฟ้องคดีนี้ขอให้จำเลยไถ่ถอนการจำนอง จำเลยได้ยื่นหนังสือจำนองต่อศาลและแถลงว่าจำเลยได้ชำระเงินรายจะนองเสร็จแล้วดังได้สลักหลังสัญญาจำนองไว้ แต่มิได้มีการจดทะเบียน ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์เป็นบุคคลภายนอกตามประมวลแพ่ง ฯ ม.๗๔๖ ฉะนั้นการชำระหนี้ของจำเลยจึงใช้ยันโจทก์ไม่ได้พิพากษาให้โจทก์ชนะคดี
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์ใช้สิทธิเรียกร้องของลูกหนี้ จึงมิใช่คนภายนอก จำเลยยกข้อต่อสู้ที่มีต่อลูกหนี้ขึ้นต่อสู้โจทก์ได้ตามประมวลแพ่ง ฯ ม.๒๓๖
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้โจทก์แพ้คดี ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลชั้นต้น
