คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2542 จำเลยกับ ช. พวกของจำเลยซึ่งยังไม่ได้ตัวมาฟ้องได้ร่วมกันมี เมทแอมเฟตามีนอันเป็นยาเสพติดให้โทษในประเภท 1 จำนวน 190 เม็ด ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายโดยไม่ได้รับอนุญาต เจ้าพนักงานจับจำเลยและยึดได้เมทแอมเฟตามีนจำนวน 190 เม็ด และหมวกนิรภัยจำนวน 1 ใบ ที่จำเลยกับพวกใช้ซุกซ่อนเมทแอมเฟตามีนเป็นของกลาง ก่อนคดีนี้เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2542 จำเลยเคยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้ลงโทษ จำคุก 6 เดือน โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปี ตามคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 10278/2542 ของศาลชั้นต้น ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 8, 15, 66, 67, 102 ป.อ. มาตรา 32, 33, 58, 83 ริบเมทแอมเฟตามีนและหมวกนิรภัยของกลาง กับบวกโทษของจำเลยในคดีดังกล่าวเข้ากับโทษในคดีนี้
จำเลยให้การปฏิเสธ แต่รับว่าเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยในคดีที่โจทก์ขอให้บวกโทษ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตาม พ.ร.บ. ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง, 66 วรรคหนึ่ง ลงโทษจำคุก 9 ปี จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและชั้นสอบสวน (ที่ถูกจำเลยให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมเท่านั้น) เป็นประโยชน์แก่การพิจารณาอยู่บ้าง มีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้ตาม ป.อ. มาตรา 78 หนึ่งในสาม คงจำคุก 6 ปี บวกโทษจำคุก 6 เดือน ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 10278/2542 ของศาลชั้นต้น เข้ากับโทษของจำเลยในคดีนี้เป็นจำคุก 6 ปี 6 เดือน ริบเมทแอมเฟตามีนและหมวกนิรภัยของกลาง คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยก
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตาม พ.ร.บ. ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง, 67 ให้จำคุก 6 ปี บวกโทษจำคุก 6 เดือน ที่รอการลงโทษไว้ในคดีก่อนแล้ว เป็นจำคุก 6 ปี 6 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยว่า ที่ศาลอุทธรณ์มิได้ลดโทษให้จำเลยตาม ป.อ. มาตรา 78 เป็นการไม่ชอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา 212 หรือไม่ เห็นว่า การที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานมี เมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตตาม พ.ร.บ. ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง, 67 ให้จำคุก 6 ปี โดยมิได้ลดโทษให้จำเลยตาม ป.อ. มาตรา 78 ทั้งที่ศาลชั้นต้นลดโทษให้จำเลยหนึ่งในสามนั้น กรณีถือ ได้ว่าเป็นการพิพากษาเพิ่มเติมโทษจำเลยทั้งที่โจทก์มิได้อุทธณ์ จึงเป็นการไม่ชอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา 212 ศาลฎีกาเห็นสมควรแก้ไขโดยลดโทษให้จำเลยหนึ่งในสาม ฎีกาของจำเลยส่วนนี้ฟังขึ้น ?
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตาม พ.ร.บ. ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง (เดิม) , 67 (ที่แก้ไขใหม่) ลดโทษจำเลยหนึ่งในสามตาม ป.อ. มาตรา 78 คงจำคุก 4 ปี บวกโทษจำคุก 6 เดือน ที่รอการลงโทษไว้ในคดีก่อน เป็นจำคุก 4 ปี 6 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ .
