คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 2 มกราคม 2541 เวลากลางวันจำเลยมีเมทแอมเฟตามีนอันเป็นยาเสพติดให้โทษในประเภท 1จำนวน 8 เม็ด น้ำหนัก 0.74 กรัม ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายเหตุเกิดที่ตำบลอุทัยใหม่ อำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานีเจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมยึดเมทแอมเฟตามีนดังกล่าวและรถจักรยานยนต์หมายเลขทะเบียน อุทัยธานี จ - 8188 ที่จำเลยใช้ซุกซ่อนเมทแอมเฟตามีนดังกล่าวเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7,8, 15, 66, 67, 102 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33ริบรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง, 67 ฐานมียาเสพติดให้โทษในประเภท 1 ไว้ในครอบครอง จำคุก 1 ปี 6 เดือนและปรับ 40,000 บาท
จำเลยให้การรับสารภาพ (ที่ถูกจำเลยให้การปฏิเสธ) เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา มีเหตุบรรเทาโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก9 เดือน และปรับ 20,000 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษมีกำหนด2 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 ไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 ริบรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 6 พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง คืนรถจักรยานยนต์ของกลางแก่เจ้าของโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาตามฎีกาของโจทก์ว่า จำเลยมีความผิดฐานมีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองหรือไม่ โจทก์มีร้อยตำรวจโทพลายและสิบตำรวจโทวิสิษฐ์เบิกความเป็นพยานว่าเมื่อจำเลยมาที่รถจักรยานยนต์แล้วพยานขอตรวจค้นรถคันดังกล่าวจำเลยไม่มีอาการวิตกหรือตื่นตระหนกและเมื่อพบเมทแอมเฟตามีนของกลางจำเลยก็ปฏิเสธทันทีว่า
เมทแอมเฟตามีนที่พบไม่ใช่ของจำเลยและบอกด้วยว่า ก่อนเกิดเหตุนายสมคิดบุตรชายสามีใหม่จำเลยยืมรถจักรยานยนต์ของจำเลยไป ร้อยตำรวจเอกพิสูจน์ ศรีแสงทอง พยานโจทก์อีกปากหนึ่งเบิกความว่าได้สอบถามนายสมคิดแล้วรับว่า ได้ยืมรถจักรยานยนต์ของจำเลยไปจริงสอดคล้องกับคำเบิกความของนายไพศาล ศุภจิตรา พยานจำเลยว่านายสมคิด ยืมรถจักรยานยนต์ของจำเลยไปเมื่อเวลา 6 นาฬิกาและนำมาคืนเมื่อเวลา 8 นาฬิกา ซึ่งสิบตำรวจโทวิสิษฐ์ได้รับโทรศัพท์เมื่อเวลาก่อน 9 นาฬิกา จึงใกล้เคียงกับเวลาที่นายสมคิดนำรถจักรยานยนต์มาจอดคืน นายสังคม สุขศิริ พยานจำเลยเบิกความว่านางกัญญาเป็นภรรยาคนแรกของพยาน จำเลยเป็นภรรยาใหม่ นางกัญญาไปมีสามีใหม่พยานจึงได้จำเลยเป็นภรรยาแต่นางกัญญายังคงไป ๆ มา ๆ เพื่อเยี่ยมบุตร พยานกับนางกัญญายังไม่ได้หย่าขาดกัน ในวันเกิดเหตุนางกัญญากลับมาเยี่ยมบุตรนางกัญญามีความหึงหวงในตัวพยาน จำเลยเบิกความว่า เพิ่งเข้ามาอยู่กับนายสังคมก่อนเกิดเหตุ 15 วัน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าพยานหลักฐานของโจทก์ดังกล่าวมีเหตุสงสัยตามสมควรว่าเมทแอมเฟตามีนเป็นของจำเลยหรือมีผู้อื่นนำมาซุกซ่อนไว้เพื่อกลั่นแกล้งจำเลย จึงให้ยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้จำเลยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 227 วรรคสองที่ศาลอุทธรณ์ภาค 6 พิพากษายกฟ้องโจทก์ชอบแล้ว ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
