คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ซื้อที่ดินที่พิพาทจากจำเลยโดยไม่ได้ทำเป็นหนังสือ แต่โจทก์ได้เข้าครอบครองเป็นเจ้าของทำประโยชน์ตลอดมา จำเลยไปขอออก น.ส.๓ สำหรับที่พิพาทในนามของจำเลย ขอให้แสดงว่าที่ดินเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้อง ให้จำเลยถอนคำร้อง ขอออก น.ส.๓
จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า ที่พิพาทเป็นของจำเลยได้มอบให้โจทก์ไว้ทำกินต่างดอกเบี้ย และเป็นประกัน ตกลงกันว่าให้โจทก์เป็นผู้เสียภาษีบำรุงท้องที่แทน ขอให้ยกฟ้องและขอบังคับให้โจทก์รับชำระหนี้เงินกู้คืนที่พิพาทให้จำเลย ห้ามโจทก์และบริวารเข้าเกี่ยวข้อง
โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า ไม่ได้รับมอบที่นาให้ทำกินต่างดอกเบี้ย จำเลยได้ขายให้โจทก์ และได้สละสิทธิครอบครองมาเป็นของโจทก์แล้ว
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ บังคับตามฟ้องแย้งของจำเลย
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า สำหรับที่นาพิพาทตาม ส.ค. ๑ เลขที่ ๑๐๒ เนื้อที่ ๒ ไร่นั้น จำเลยได้กู้เงินโจทก์และมอบนาพิพาทแปลงนี้ให้โจทก์ทำต่างดอกเบี้ยสมดังข้อต่อสู้ แม้โจทก์จะเป็นฝ่ายเสียภาษีบำรุงท้องที่ก็เป็นการเสียแทนจำเลย ไม่ทำให้เกิดสิทธิครอบครองแต่อย่างใด ส่วนที่เกี่ยวกับที่นาพิพาทตาม ส.ค.๑ เลขที่ ๑๐๕ เนื้อที่ประมาณ ๓ ไร่ นั้นโจทก์อ้างว่าเป็นของโจทก์โดยซื้อมาจากนางจำรูญ แต่นำสืบฟังไม่ได้ดังที่กล่าวมาแล้ว แม้โจทก์จะเป็นฝ่ายครอบครองที่ดิน ก็น่าจะเป็นการครอบครองเพื่อทำกินต่างดอกเบี้ยดังข้อต่อสู้ของจำเลย โจทก์มิใช่เจ้าของที่พิพาทจึงไม่มีสิทธิอันใดที่จะมาฟ้องขอให้บังคับจำเลยไปถอนคำร้องขออก น.ส. ๓ ที่ดินแปลงนี้ได้ ศาลล่างทั้งสองพิพากษามาชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
