คำฟ้องและคำให้การ
ผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์ อ้างว่าทรัพย์ที่เจ้าพนักงานบังคับคดียึดมานั้นไม่ใช่ของจำเลย ขอให้ปล่อยทรัพย์โจทก์ยื่นคำคัดค้านว่าเป็นทรัพย์ของจำเลยและพร้อมกันนั้นได้ยื่นคำร้องอีกฉบับหนึ่งว่า
ผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์เข้ามาเพื่อประวิงคดี ขอให้ศาลสั่งให้ผู้ร้องวางเงินเพื่อประกันการชำระค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์สำหรับความเสียหายที่อาจได้รับเนื่องจากเหตุเนิ่นช้าในการบังคับคดีอันเกิดแต่การยื่นคำร้องขัดทรัพย์นั้น
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า คำร้องขัดทรัพย์ไม่มีมูล และยื่นเข้ามาเพื่อประวิงคดี จึงให้ผู้ร้องวางเงิน 1,500 บาท ภายใน 10 วัน นับแต่วันทราบคำสั่งเพื่อเป็นการประกันชำระค่าสินไหมทดแทน ก่อนครบกำหนดตามคำสั่งศาล ผู้ร้องยื่นคำร้องขอลดเงินที่ต้องวางลงเป็น 1,000 บาท และวางเงินไว้เพียง 500 บาท ที่เหลือขอผัดไป 1 เดือน ศาลชั้นต้นสั่งให้วางให้ครบตามจำนวนภายใน 10 วัน ครบกำหนดผู้ร้องขอวาง 500 บาท ส่วนอีก 500 บาทขอผัดไปอีก 1 เดือน ศาลชั้นต้นไม่อนุญาต และต่อมาเมื่อผู้ร้องไม่วางเงินจำนวนที่เหลือ ศาลชั้นต้นจึงสั่งให้จำหน่ายคดี หลังจากนี้ผู้ร้องได้ขอวางเงิน 500 บาทที่เหลืออีก ศาลชั้นต้นสั่งไม่อนุญาตเพราะได้มีคำสั่งไม่อนุญาตให้ผัดการวางเงินและจำหน่ายคดีแล้ว
ผู้ร้องอุทธรณ์ว่า ศาลชั้นต้นสั่งจำหน่ายคดีโดยไม่รับเงินประกันความเสียหายของผู้ร้องที่ยังเหลืออยู่ 500 บาทเป็นการไม่ชอบศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อศาลชั้นต้นสั่งให้ผู้ร้องวางเงิน 1,500 บาทเพื่อเป็นประกันการชำระค่าสินไหมทดแทนภายใน 10 วัน ผู้ร้องนำเงินมาวางศาลไม่ครบตามจำนวนที่ศาลชั้นต้นกำหนด ดังนี้ เรียกได้ว่า ผู้ร้องไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของศาล ที่ศาลชั้นต้นสั่งจำหน่ายคดีของผู้ร้องออกจากสารบบความ และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยฎีกาของผู้ร้องฟังไม่ขึ้นคดีนี้เป็นคดีมีข้อพิพาท เมื่อคู่ความอีกฝ่ายหนึ่งแก้อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีอำนาจสั่งให้ผู้ร้องเสียค่าทนายความแทนอีกฝ่ายได้พิพากษายืน ให้ผู้ร้องเสียค่าทนายความในชั้นนี้ 120 บาทแทนโจทก์
