คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยหลอกลวงโจทก์ว่าเครื่องสูบน้ำ ๒ เครื่องเป็นของจำเลยโจทก์หลงเชื่อจึงรับซื้อไว้ราคา ๒๖,๖๔๐ บาท.ปรากฏภายหลังว่าเป็นของกรมชลประทาน.ต่อมาโจทก์จ่ายให้นายอุทัยไป จำเลยถูกจับหาว่ายักยอกเครื่องสูบน้ำของกรมชลประทานรายนี้ ตำรวจจึงไปเอาเครื่องสูบน้ำจากนายอุทัย.โจทก์ได้ชดใช้ราคาแก่นายอุทัยไปแล้ว จึงถือว่าจำเลยกระทำละเมิดต่อโจทก์ขอให้ชดใช้ราคาเครื่องสูบน้ำ ๒๖,๖๔๐ บาท
จำเลยให้การว่าไม่ได้ขายหากโจทก์ยืมเครื่องสูบน้ำนี้ไปแล้วขายให้นายอุทัย และตัดฟ้องว่าโจทก์ไม่ได้กล่าวว่าได้ใช้เงินนายอุทัยไปเท่าใด เมื่อใด เป็นฟ้องเคลือบคลุม ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานเห็นวาเป็นฟ้องเคลือบคลุมพิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคำฟ้องของโจทก์ถูกต้องตาม ก.ม.แล้ว พิพากษาศาลชั้นต้นให้พิจารณาพิพากษาต่อไปตามรูปคดี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าเรื่องนี้ฟ้องโจทก์บรรยายเหตุที่จำเลยกระทำละเมิดไว้ชัดเจนและเรียกจำนวนเงินที่จำเลยรับไปจากโจทก์คืน นับว่าเป็นฟ้องที่มีมูลกรณีชัดแจ้งแล้ว ส่วนที่โจทก์มิได้บรรยายว่า ได้จ่ายเงินค่าสูบน้ำแก่นายอุทัยผู้ซื้อจากโจทก์ไปเท่าใด และเมื่อใดนั้น ตามฟ้องก็ได้กล่าวว่าโจทก์ได้ชดใช้ราคาเครื่องสูบน้ำแก่นายอุทัยไป ซึ่งพอจะให้เข้าใจได้ว่าใช้ตามราคาที่ขายแก่นายอุทัย แต่ความ ๒ ข้อนี้ไม่ใช่ประเด็นโดยตรงของการละเมิด หากเป็นข้อเท็จจริงในส่วนค่าเสียหายที่จะต้องนำสืบกันว่าโจทก์จะเสียหายเพียงใดหรือไม่ ฉนั้นจึงถือว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมมิได้.
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
