คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้พิพากษาว่าโจทก์ทั้งเจ็ดเป็นคนสัญชาติไทย ให้จำเลยถอนชื่อโจทก์ทั้งเจ็ดออกจากทะเบียนบ้านญวนอพยพ
จำเลยให้การว่า โจทก์ทั้งเจ็ดเป็นบุตรคนญวนอพยพอยู่ในข่ายที่ถูกถอนสัญชาติไทยตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๓๓๗ คดีโจทก์ขาดอายุความ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
โจทก์ทั้งเจ็ดอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค ๑ พิพากษากลับว่า โจทก์ทั้งเจ็ดเป็นบุคคลมีสัญชาติไทย ให้จำเลยถอนชื่อโจทก์ทั้งเจ็ดออกจากทะเบียนบ้านญวนอพยพ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่ามารดาของโจทก์ทั้งเจ็ดเป็นคนสัญชาติไทยโจทก์ทั้งเจ็ดซึ่งเกิดในราชอาณาจักรไทยโดยมารดาเป็นผู้มีสัญชาติไทยย่อมได้สัญชาติไทยโดยการเกิดตามพระราชบัญญัติสัญชาติ พ.ศ.๒๕๐๘ มาตรา ๗ (๑) ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสัญชาติ(ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๕๓๕ มาตรา ๔ ประกอบมาตรา ๑๐ ซึ่งบัญญัติให้บทบัญญัติมาตรา ๗ (๑) แห่งพระราชบัญญัติสัญชาติ พ.ศ.๒๕๐๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้ให้มีผลใช้บังคับกับผู้เกิดก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับด้วย ทั้งพระราชบัญญัตินี้มาตรา ๓ ให้ยกเลิกประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๓๓๗ ลงวันที่ ๑๓ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๑๕ แล้ว โจทก์ทั้งเจ็ดจึงเป็นบุคคลผู้ได้สัญชาติไทยโดยการเกิดตามบทบัญญัติกฎหมายที่แก้ไขเพิ่มเติมดังกล่าว ฎีกาจำเลยข้อนี้ฟังไม่ขึ้น
ที่จำเลยฎีกาว่า คดีโจทก์ทั้งเจ็ดขาดอายุความเพราะทราบเหตุถูกถอนสัญชาติไทยเกินกว่า ๑๐ ปีแล้วนั้น เห็นว่า เมื่อโจทก์ทั้งเจ็ดมีสัญชาติไทยแล้วตั้งแต่เกิด แต่กลับถูกถอนสัญชาติไทยแล้วนำไปจดแจ้งไว้ในทะเบียนบ้านญวนอพยพอันเป็นสัญชาติอื่น ถือได้ว่าโจทก์ทั้งเจ็ดถูกโต้แย้งสิทธิว่าไม่ได้เป็นบุคคลที่มีสัญชาติไทยตลอดมานับแต่ถูกถอนสัญชาติใน พ.ศ.๒๕๑๘ ดังนั้นแม้โจทก์จะมาฟ้องร้องคดีนี้เกิน ๑๐ ปี นับแต่ทราบเหตุโต้แย้งสิทธิดังกล่าว คดีโจทก์ก็ไม่ขาดอายุความ ฎีกาจำเลยข้อนี้ฟังไม่ขึ้นเช่นกัน
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
