คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ยกที่ดินให้จำเลยโดยประสงค์ให้จำเลยเป็นผู้เลี้ยงดูมารดาโจทก์ ต่อมาจำเลยไม่เลี้ยงดูมารดา โจทก์จึงบอกให้จำเลยแบ่งที่ดินที่โจทก์ยกให้แก่มารดาครึ่งหนึ่ง จำเลยจึงว่าโจทก์ว่า มึงยกให้กูแล้ว มึงยังมีหน้ามาบอกให้กูแบ่งให้คนอื่นหรือ อ้ายสัตว์ อ้ายขี้โกง โคตรพ่อโคตรแม่มึงเป็นเช่นนี้หรือ อ้ายคอมมิวนิสต์ใหญ่ มึงอย่างได้ให้มึงไปฟ้องเอา ซึ่งหมายความว่าโจทก์เป็นสัตว์ เป็นคนขี้โกงเป็นคอมมิวนิสต์ ซึ่งไม่เป็นความจริง การด่าของจำเลยดังกล่าวเป็นการหมิ่นประมาทใส่ความโจทก์ ทำให้โจทก์เสียชื่อเสียงถูกดูหมิ่นเกลียดชังจากบุคคลทั้งหลายเป็นการเสียหายแก่โจทก์ การกระทำของจำเลยเป็นการเนรคุณต่อโจทก์ ขอให้พิพากษาว่าจำเลยประพฤติเนรคุณต่อผู้ให้ ให้จำเลยจดทะเบียนคืนที่ดินให้โจทก์ ถ้าจำเลยไม่ไปจดทะเบียนให้ถือเอาคำพิพากษาของส่วนเป็นการแสดงเจตนาของจำเลย
จำเลยให้การว่าจำเลยไม่เคยด่าว่าโจทก์ ทั้งคำด่าว่าเช่นที่โจทก์อ้าง หากแม้จะเป็นความจริงก็ยังไม่เป็นการหมิ่นประมาทโจทก์ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า พิเคราะห์ถึงความสัมพันธ์ในฐานะที่จำเลยเป็นพี่ของโจทก์และกล่าวโต้ตอบที่โจทก์ขอแบ่งที่ดินเท่านั้น เห็นว่าเป็นคำที่กล่าวไม่ร้ายแรงพอจะเป็นเหตุเพิกถอนการให้ฐานประพฤติเนรคุณ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกที่ดินคืนจากจำเลย พิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเมื่อพิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีที่ว่าจำเลยเป็นพี่โจทก์ จำเลยกล่าวถ้อยคำตามฟ้องต่อโจทก์เพราะโต้เถียงกับเนื่องจากโจทก์เรียกให้จำเลยโอนที่ดินซึ่งโจทก์โอนให้จำเลยกลับคืนแล้วเห็นว่า ถ้อยคำที่จำเลยกล่าวเป็นแต่เพียงการกล่าววาจาหยาบคายเท่านั้นเอง ความหมายและน้ำหนักของถ้อยคำดังกล่าวหาเป็นการทำให้โจทก์เสียชื่อเสียงหรือเป็นการหมิ่นประมาทโจทก์อย่างร้ายแรง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๕๓๑ (๒) ไม่ ข้อเท็จจริงยังถือว่าจำเลยได้ประพฤติเนรคุณต่อโจทก์เพราะเหตุนี้ไม่ได้ ศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยและพิพากษาชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
