คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ของจำเลย (ลูกหนี้) เด็ดขาด เมื่อวันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๒ ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคล ปาร์ต๊าป อิมเป๊กซ์ เจ้าหนี้รายที่ ๓ ยื่นคำขอรับชำระหนี้ค่าซื้อสินค้าผ้ารวมเป็นเงิน ๕๘๕,๑๑๔ บาท จากกองทรัพย์สินของลูกหนี้ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์นัดตรวจคำขอรับชำระหนี้รายนี้แล้ว ไม่มีเจ้าหนี้รายใดโต้แย้ง ส่วนลูกหนี้มิได้ตรวจคำขอรับชำระหนี้ เพราะหลบหนี เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์สอบสวนแล้วทำความเห็นเสนอศาลชั้นต้นว่า เห็นควรให้เจ้าหนี้รายนี้ได้รับชำระหนี้จากกองทรัพย์สินของลูกหนี้จำนวน ๑๐๖,๒๕๐ บาท ตามมาตรา ๑๓๐(๘) แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช ๒๔๘๓ คำขอนอกจากนี้ให้ยก
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้เจ้าหนี้ผู้ขอรับชำระหนี้ได้รับชำระหนี้จำนวน ๑๐๖,๒๕๐ บาทคำขอนอกจากนี้ให้ยก เจ้าหนี้ผู้ขอรับชำระหนี้อุทธรณ์ขอให้ได้รับชำระหนี้เต็มจำนวนตามคำขอ
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้เจ้าหนี้ผู้ขอรับชำระหนี้ได้รับชำระหนี้จากกองทรัพย์สินของลูกหนี้ จำนวน ๑๖๘,๒๔๔ บาท ตามมาตรา ๑๓๐(๘) แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช ๒๔๘๓ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำสั่งของศาลชั้นต้น ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ให้เป็นพับ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ของลูกหนี้ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า หนี้ส่วนที่ศาลอุทธรณ์ให้เจ้าหนี้ได้รับชำระเพิ่มขึ้นดังกล่าวนั้นเป็นหนี้ตามเช็คธนาคารกรุงเทพ จำกัด สาขากล้วยน้ำไท ๒ ฉบับ ได้แก่เช็คเลขที่ T ๑๘ ๖๓๙๗๖๑ ลงวันที่ ๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๒๑ จำนวนเงิน ๓๐,๐๓๔ บาท กับเช็คเลขที่ T ๑๘ ๖๓๙๗๖๖ ลงวันที่ ๑ ธันวาคม ๒๕๒๑ จำนวนเงิน ๓๑,๙๖๐ บาท ศาลฎีกาได้ตรวจหลักฐานการขอรับชำระหนี้รายนี้แล้ว ไม่ปรากฏว่าเจ้าหนี้ได้ยื่นคำขอรับชำระหนี้เกี่ยวกับเช็ค ๒ ฉบับนี้ ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช ๒๔๘๓ มาตรา ๙๑ แต่ประการใด การให้เจ้าหนี้ได้รับชำระหนี้ส่วนนี้จึงไม่ชอบ แม้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์จะมิได้ยกปัญหาข้อนี้ขึ้นฎีกา แต่ก็เป็นปัญหาข้อกฎหมายอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ศาลฎีกาย่อมยกขึ้นวินิจฉัยได้เอง
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นว่า ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์และชั้นฎีกาให้เป็นพับ
