คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์จำเลยเป็นภริยากันโดยชอบด้วยกฎหมายเมื่อ 2513 ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้โจทก์จำเลยหย่าขาดจากการเป็นสามีภริยากัน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ข้อเท็จจริงน่าเชื่อว่า โจทก์ทราบเรื่องจำเลยอุปการะเลี้ยงดูนางสาวอุไรวรรณฉันภริยาเมื่อเดือนตุลาคม 2520 แม้จะฟังว่านางสาวอุไวรรณได้เสียกับจำเลยมาก่อนหน้านั้น แต่ก็รับฟังไม่ได้แน่ชัดว่าได้เสียกันมาช้านานเพียงใด ก่อนที่โจทก์จะทราบถึงความสัมพันธ์ระหว่างจำเลยกับนางสาวอุไรวรรณ คนทั้งสองน่าจะมีความสัมพันธ์ในลักษณะปกปิด น่าเชื่อว่าจำเลยอุปการะเลี้ยงดูนางสาวอุไรวรรณโดยเปิดเผยฉันภริยาหลังจากโจทก์ทราบถึงความสัมพันธ์ของคนทั้งสองแล้ว ด้วยเหตุดังกล่าว
ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์มีสิทธิฟ้องหย่าได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1516(1) ที่ตรวจชำระใหม่"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
