คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษา เมื่อวันที่ ๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๙ ว่าจำเลยกระทำความผิดต่อพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ และลหุโทษ ให้ปรับจำเลย ๗๐๐ บาท ต่อมาวันที่ ๑๓ มีนาคม ๒๕๒๙
จำเลยยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ออกไปอีก ๗ วัน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าไม่มีพฤติการณ์พิเศษ ยกคำร้อง
จำเลยอุทธรณ์คำสั่ง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปรากฏจากสำนวนว่า ในวันสุดท้ายของอายุอุทธรณ์ จำเลยยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์อ้างเหตุว่าจำเลยติดต่อให้ทนายจำเลยยื่นอุทธรณ์ ทนายจำเลยสอบถามจำเลย จำเลยบอกว่าเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่อยู่ที่สถานีขนส่งบริษัทขนส่ง จำกัด อำเภอชุมแพทนายจำเลยให้ไปเอาหนังสือรับรองจากนายสถานีและทะเบียนปืนที่จังหวัดพิจิตรจนถึงวันยื่นคำร้องดังกล่าว จำเลยยังไม่กลับมา เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม มีความจำเป็นต้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ออกไปอีก ๗ วันมิได้ทำให้โจทก์ได้รับความเสียเปรียบในรูปคดี
พิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ข้ออ้างที่ทนายจำเลยอ้างต่อศาลชั้นต้นว่า จำเลยไม่นำหนังสือรับรองที่ใช้ประกอบคำอุทธรณ์มาให้ทนายจำเลย กับอ้างประโยชน์แห่งความยุติธรรม มิได้ทำให้โจทก์เสียเปรียบในรูปคดีนั้นมิใช่พฤติการณ์พิเศษที่ศาลจะสั่งขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณษความอาญา มาตรา ๑๕ ประกอบกับประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๓
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
