คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีอาวุธปืนพกขนาด ๙ มม. ไม่จดทะเบียนตาม พ.ร.บ.อาวุธปืน พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๗-๙-๑๑-๕๒-๕๔
จำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง และไม่ขอสืบพะยานฝ่ายโจทก์ขอสืบพะยาน แต่ศาลเห็นไม่จำเป็น แล้วพิพากษาลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ ๒๔๗๗ มาตรา ๕๒
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๕๔
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ปืนของกลางในคดีนี้ เป็นปืนพกขนาด ๙ มม. ซึ่งตามกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในมาตรา ๗ แห่ง พ.ร.บ.อาวุธปืน ฯลฯ ๒๔๗๗ (ฉะบับที่ ๔) ข้อ ๑(๕) ห้ามมิให้ออกใบอนุญาตให้ทำนำเข้ามา หรือสั่งอาวุธปืนชนิดนี้ แต่มิได้กล่าวถึงการมีว่าถ้าผู้ใดมีอาวุธปืนชะนิดนี้ จะออกใบอนุญาตได้หรือไม่ และมิได้กล่าวว่า อาวุธปืนที่ระบุไว้เป็นอาวุธปืนชะนิดอันต้องห้าม เป็นแต่ห้ามมิให้ออกใบอนุญาตให้ทำ นำเข้ามาหรือสั่ง จึงยังถือไม่ได้ว่าจำเลยฝ่าฝืนมาตรา ๗ ในส่วนที่ ๒ หมวด ๑ แห่ง พ.ร.บ.อาวุธปืน ฯลฯ จึงลงโทษตามมาตรา ๕๔ ไม่ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
