คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ศาลยังคับจำเลยให้โอนขายที่ดินให้แก่โจทก์จำเลยสู้ว่า โจทก์ไม่ยอมวางมัดจำและกล่าวว่าไม่เต็มใจซื้อเป็นการเลิกสัญญาแล้ว
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยโอนขายที่ดินให้แก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์ไม่ยอมวางเงินมัดจำหรือทำหนังสือสัญญาจะซื้อขายที่พิพาท ควรจะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 388 มาปรับและเลิกสัญญาได้โดยมิพักต้องบอกกล่าวนั้น ปัญหาข้อนี้มิได้ยกขึ้นว่ากันมาในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์และมิใช่ปัญหาอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน จึงไม่รับวินิจฉัยให้ที่จำเลยฎีกาว่า เมื่อโจทก์ไม่ยอมวางเงินมัดจำหรือไม่ยอมทำสัญญาจะซื้อขายตามธรรมเนียมที่จำเลยร้องขอ มีอายุความจะบังคับให้จำเลยโอนขายนานเท่าใด ก็ไม่เป็นประเด็นพิพาทในคดีนี้ จึงไม่วินิจฉัยให้เช่นเดียวกันส่วนที่จำเลยฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์ไม่ควรรับฟังคำพยานซึ่งเบิกความถึงระเบียบภายในของพนักงานที่ดินมาบังคับจำเลยนั้น เห็นว่าเป็นการรับฟังประกอบคำพยานอื่น ๆ ของคู่ความเพื่อฟังข้อเท็จจริงในประเด็นไม่ใช่ฟังเอาระเบียบปฏิบัตินั้นมาบังคับจำเลย คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย
