คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้ว่าจ้างจำเลยปลูกบ้าน ๑ หลัง เป็นเงิน ๒๙๕,๐๐๐ บาท กำหนดสร้างเสร็จภายใน ๑๒๐ วัน แบ่งชำระเป็น ๘ งวดถ้าจำเลยผิดสัญญาจะต้องเสียเบี้ยปรับแก่โจทก์วันละ ๑๐๐ บาทจนกว่าจะทำงานเสร็จ จำเลยรับเงินงวดที่ ๗ ไปแล้วทิ้งงานไปโดยไม่ได้ทำงานงวดที่ ๗ อันเป็นการผิดสัญญา โจทก์ต้องจ้างผู้อื่นมาทำงานงวดที่ ๗ และที่ ๘ โดยเสียค่าจ้างเพิ่มขึ้น จึงฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระค่าเสียหายและเบี้ยปรับตามสัญญารวม ๑๐๓,๗๙๔ บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์
จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า โจทก์ส่งมอบวัสดุล่าช้าและให้จำเลยปลูกสร้างผิดไปจากแบบแปลนเดิมทำให้งานล่าช้า จำเลยทำงานงวดที่ ๗ เสร็จแล้ว คงเหลืองานงวดที่ ๘ อีกเพียงเล็กน้อยโจทก์ไม่ยอมให้จำเลยทำงานต่อ โจทก์จึงเป็นฝ่ายผิดสัญญาโจทก์ไม่ยอมจ่ายค่าจ้างตามสัญญาที่ค้างอีก ๔๗,๑๔๘ บาท ไม่ชำระค่าจ้างปลูกสร้างเพิ่มเติมไปจากแบบแปลนเดิมอีก ๔๔,๔๗๐ บาท และค่าเสียหายที่ไม่ยอมให้จำเลยขนย้ายทรัพย์สินของจำเลยจากบ้านพิพาทอีก ๖,๐๐๐ บาท จึงฟ้องแย้งขอให้โจทก์ชำระเงิน ๙๗,๖๑๘ บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่จำเลย
โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า จำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญาโจทก์จึงมีสิทธิตามสัญญาที่จะยึดทรัพย์ของจำเลยไว้ การแก้ไขแบบแปลนมีเพียงเล็กน้อยและเป็นผลดีต่อจำเลยอยู่แล้ว ขอให้ยกฟ้องแย้ง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน ๗๗,๙๙๔ บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนชำระเสร็จแก่โจทก์
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
ที่จำเลยฎีกาว่าศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับเอกสารที่โจทก์ส่งศาลโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้นข้อนี้ตามอุทธรณ์ของจำเลยมิได้กล่าวไว้แจ้งชัดในอุทธรณ์ว่าเอกสารอะไร ฉบับใด ส่งเมื่อใด เป็นเอกสารที่โจทก์อ้างส่งโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย เพราะคดีนี้โจทก์อ้างส่งเอกสารต่อศาลถึง ๑๓๘ ฉบับ ทั้งส่งต่อศาลหลายครั้ง จึงเป็นอุทธรณ์ที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๒๕ ที่ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยให้ ชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
