คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยเล่นการพะนันเอาทรัพย์สินกันโดยไม่ได้รับอนุญาต โดยโจทก์ยื่นฟ้องเมื่อวันที่ ๒๑ สิงหาคม ๒๔๙๐
จำเลยให้การรับสารภาพ โจทก์จำเลยไม่สืบพะยาน ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ข้อเท็จจริงที่ปรากฎในทางพิจารณาต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้อง พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ขอให้ลงโทษตามศาลชั้นต้น หรือสั่งให้โจทก์แก้ฟ้อง หรือหากจะยกฟ้อง ให้ยกฟ้องตามมาตรา ๑๖๑ ป.ม.วิ.อาญา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อจำเลยรับสารภาพก็เป็นการรับตามฟ้อง เมื่อฟ้องกล่าวหาว่า จำเลยกระทำผิดในวันซึ่งเป็นเวลาภายหลังวันที่โจทก์ยื่นฟ้องเท่ากับฟ้องกล่าวหาล่วงหน้า อันยังไม่มีความผิดเกิดขึ้น จำต้องยกฟ้องโจทก์ทั้งกรณีไม่อยู่ในหลักเกณฑ์ที่จะให้ยกฟ้องโจทก์ตาม ป.ม.วิ.อาญา มาตรา ๑๖๑ ส่วนที่โจทก์ขอแก้ฟ้องตาม ป.วิ.อาญา มาตรา ๑๖๓ โจทก์จะขอแก้หรือเพิ่มเติมก็ได้แต่ก่อนมีคำพิพากษา แต่คดีนี้ศาลได้มีคำพิพากษาไปแล้ว ทั้งโจทก์ก็ไม่ได้ขอแก้ฟ้องในวันที่หาว่าจำเลยกระทำผิดนี้เป็นประการใด ไม่มีเหตุที่ศาลจะสั่งให้ฟ้อง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
