คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เคยเป็นพนักงานของจำเลยได้ลาออกโดยครบเกษียณอายุ โจทก์มีสิทธิได้รับเงินเดือนเดือนสุดท้าย เงินสะสมและเงินบำเหน็จรวมทั้งดอกเบี้ยเป็นเงินทั้งสิ้น ๔๔,๐๗๐.๙๔ บาท จำเลยไม่ชำระให้ ขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระเงินจำนวนดังกล่าวให้โจทก์
จำเลยให้การว่า ระหว่างที่โจทก์เป็นพนักงานของจำเลย โจทก์กับกรรมการจัดซื้อสัตว์นอกสถานที่เป็นหนี้เงินยืมจำเลยอยู่ ๒๖๘,๙๐๐.๑๔ บาท จำเลยจึงหักเงินเดือนเดือนสุดท้าย เงินสะสม และเงินบำเหน็จของโจทก์ใช้หนี้จำเลยด้วยความยินยอมของโจทก์ขอให้ยกฟ้อง คู่ความแถลงรับข้อเท็จจริงกันว่า ข้อเท็จจริงเป็นไปตามที่จำเลยให้การ และท้ากันให้ศาลวินิจฉัยเพียงประเด็นเดียวว่าจำเลยมีสิทธิหักเงินต่างๆ ตามฟ้องได้หรือไม่ หากฟังว่าจำเลยมีสิทธิหักได้ โจทก์ก็แพ้คดี หากฟังว่าจำเลยไม่มีสิทธิหักได้ โจทก์ชนะคดี ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยมีสิทธิหักเงินต่างๆ ดังกล่าวในฟ้องชำระหนี้ได้พิพากษายกฟ้องโจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้โจทก์ตกลงยินยอมให้จำเลยหักเงินเดือนเดือนสุดท้าย เงินสะสมพร้อมกับดอกเบี้ยและเงินบำเหน็จ ใช้หนี้ที่โจทก์เป็นหนี้เงินยืมจากจำเลย ส่วนหนึ่งตามระเบียบองค์การผลิตอาหารสำเร็จรูปว่าด้วยเงินสะสมของผู้อำนวยการและพนักงาน อสร. พ.ศ. ๒๕๑๖ หาใช่เป็นการบังคับคดียึดหรืออายัดเงินดังกล่าวของลูกหนี้แต่ประการใดไม่ กรณีจึงไม่อาจนำประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๘๖ มาใช้บังคับได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
