คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานปล้นทรัพย์และพยายามฆ่าเจ้าพนักงาน แต่เห็นสมควรให้นับโทษจำเลยตั้งแต่วันถูกคุมขังมาในคดีนี้เป็นต้นไป
โจทก์อุทธรณ์ขอให้นับโทษจำเลยที่ ๑ - ๒ ต่อกับโทษในคดีที่โจทก์ได้ร้องขอไว้ จำเลยที่ ๓ อุทธรณ์คัดค้านในข้อเท็จจริง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์และจำเลยที่ ๓ ฎีกาต่อมา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า
ที่โจทก์ฎีกาว่า กาที่ศาลชั้นต้นแลศาลอุทธรณ์ให้นับโทษจำเลยที่ ๑,ที่ ๒, แต่วันต้องขังในคดีนี้โดยไม่นับต่อจากคดีก่อนตามโจทก์ขอ เป็นการใช้ดุลยพินิจที่ปราศจากบทกฎหมายสนับสนุนนั้น เห็นว่ากฎหมายที่ให้อำนาจศาลใช้ดุลยพินิจในเรื่องนี้ก็คือ กฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๓๒ ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น ส่วนฎีการของจำเลย ศาลฎีกาก็คงเห็นตามศาลล่างจึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
