คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 15 กันยายน 2514 เวลากลางคืน จำเลยใช้มีดเป็นอาวุธขู่เข็ญชิงทรัพย์เอารถยนต์บรรทุกซึ่งอยู่ในความดูแลรักษาของนายประดิษฐ์ไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339
จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยทำผิดตามฟ้อง พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรค 8 จำคุกจำเลย 12 ปี
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยมีความผิดฐานลักทรัพย์นายจ้าง พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(11) จำคุก 5 ปี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้อง แต่เห็นว่าที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรค 8ให้จำคุกจำเลย 12 ปีนั้น ไม่ถูกต้อง เพราะความในบทบัญญัติมาตรา 339นี้มีเพียง 5 วรรคเท่านั้น และโทษที่ศาลชั้นต้นกำหนดอยู่ในระวางโทษของวรรคที่ 4 แต่การกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามมาตรา 339 วรรค 2ซึ่งมีอัตราโทษจำคุกตั้งแต่ 1 ปี ถึง 10 ปีเท่านั้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรค 2 จำคุกจำเลย 6 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
