คำฟ้องและคำให้การ
ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องเป็นบุตรของนายวิเชียรและนางเชื้อ บุนยตีรณะ นางเชื้อถึงแก่กรรมโดยมิได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์มรดกให้แก่ผู้ใด นายวิเชียรเป็นผู้ปกครองดูแลทรัพย์มรดกของนางเชื้อแทนทายาทตลอดมาจนถึงแก่กรรม ผู้ร้องประสงค์ขอเป็นผู้จัดการมรดกของนางเชื้อ ขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกของนางเชื้อ ผู้คัดค้านยื่นคำคัดค้านว่า เมื่อนางเชื้อถึงแก่กรรม นายวิเชียรได้ครอบครองทรัพย์มรดกของนางเชื้อแต่ผู้เดียวเป็นเวลาเกิน๑ ปีแล้ว ผู้ร้องมิได้ฟ้องเรียกร้องสิทธิของตนจึงหมดสิทธิในทรัพย์มรดก นายวิเชียรได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์สินดังกล่าวให้บุตรทั้งเก้าคนแล้ว ไม่จำเป็นต้องมีผู้จัดการมรดกของนางเชื้อ คำร้องของผู้ร้องขาดอายุความมรดก ขอให้ยกคำร้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกของนางเชื้อ
ผู้คัดค้านอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้คัดค้านฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยประเด็นเรื่องอายุความว่า คดีร้องขอตั้งผู้จัดการมรดกไม่ใช่ฟ้องเรียกทรัพย์มรดก ไม่อยู่ในอายุความ ๑ ปีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๗๕๔
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
