คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกอีก ๑ คนร่วมกันมีอาวุธปืนสั้นไม่มีเลขทะเบียนจำนวน ๑ กระบอกและกระสุนปืนคาร์บินซึ่งใช้ยิงได้กับอาวุธปืนดังกล่าวไว้ในครอบครองและร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนดังกล่าวติดตัวไปในหมู่บ้านและทางสาธารณะโดยไม่ได้รับอนุญาต เนื่องจากจำเลยกับพวกได้กระทำความผิดดังกล่าว จ่าสิบตำรวจนิกรซึ่งเป็นเจ้าพนักงานและพวกซึ่งเป็นผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานในการกระทำการตามหน้าที่ได้ขอตรวจค้นและจับกุมจำเลยกับพวก อันเป็นการปฏิบัติการตามหน้าที่จำเลยกับพวกต่อสู้ขัดขวางการจับกุมโดยร่วมกันใช้อาวุธปืนดังกล่าวยิงโดยเจตนาฆ่าจ่าสิบตำรวจนิกรกับพวกให้ถึงแก่ความตายแต่กระสุนปืนที่จำเลยกับพวกยิงไม่ถูก จ่าสิบตำรวจนิกรกับพวกจึงไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๑๓๘, ๑๔๐, ๒๘๙, ๘๐, ๘๓ พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๘ ทวิ,๕๕, ๗๒, ๗๒ ทวิ, ๗๘ ริบของกลาง
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๑๓๘, ๑๔๐, ๘๓ พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๘, ทวิ , ๕๕, ๗๒,๗๒ ทวิ, ๗๘ ให้ลงโทษจำคุกรวม ๓ กระทง ของกลางริบ คำขออื่นของโจทก์นอกจากนี้ให้ยก
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๙ ประกอบด้วย มาตรา ๘๐ อีกบทหนึ่ง ความผิดฐานนี้กับความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๓๘, ๑๔๐ เป็นการกระทำกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด ลงโทษจำคุก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยจ้องปืนมาทางจ่าสิบตำรวจนิกรกับพวกแล้วก็มีเสียงปืนดังขึ้น ๑ นัด จากทางด้านจำเลย ซึ่งจำเลยจะต้องเป็นผู้ยิงเพราะพวกของจำเลยไม่มีปืน แม้กระสุนปืนที่จำเลยยิงไม่ถูกใคร แต่การที่จำเลยยิงปืนมาทางจ่าสิบตำรวจนิกรกับพวก จำเลยย่อมเล็งเห็นผลของการกระทำนั้นได้ว่าอาจเป็นเหตุให้จ่าสิบตำรวจนิกรกับพวกคนใดคนหนึ่งหรือหลายคนถึงแก่ความตาย จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามหน้าที่
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
