เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้สืบเนื่องจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลบยชำระเงินแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์และยื่นคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาศาลชั้นต้นไต่สวนแล้ว มีคำสั่งให้ยกคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถา หากจำเลยประสงค์จะดำเนินคดีต่อไปให้นำเงินค่าธรรมเนียมมาชำระภายใน 15 วันจำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของจำเลย ถ้าหากจำเลยติดใจอุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้นก็ให้จำเลยนำเงินค่าธรรมเนียมมาชำระต่อศาลชั้นต้นภายในกำหนด 10 วัน นับแต่วันทราบคำสั่งของศาลอุทธรณ์ทนายจำเลยยื่นคำร้องขอเลื่อนการวางค่าธรรมเนียมภายใน 15 วันอ้างเหตุว่าไม่สามารถติดต่อกับจำเลยให้ชำระค่าธรรมเนียมตามคำสั่งอุทธรณ์ เพราะจำเลยอยู่ต่างจังหวัดศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
"คดีมีปัญหาว่าการที่ทนายจำเลยไม่สามารถติดต่อกับจำเลยให้วางเงินค่าธรรมเนียมต่อศาลชั้นต้นภายในกำหนด10 วัน ตามคำสั่งของศาลอุทธรณ์ เพราะจำเลยไปต่างจังหวัด จะเป็นเหตุสมควรขยายระยะเวลาวางเงินค่าธรรมเนียมหรือไม่ ปรากฏว่าทนายจำเลยลงนามทราบคำสั่งของศาลอุทธรณ์เมื่อวันที่ 20 เมษายน 2527ให้จำเลยชำระค่าธรรมเนียมต่อศาลชั้นต้นภายใน 10 วัน นับแต่วันทราบคำสั่ง ต้องถือว่าจำเลยทราบคำสั่งและต้องนำเงินมาชำระค่าธรรมเนียมภายในกำหนด การที่จำเลยไม่วางเงินค่าธรรมเนียมศาลภายในกำหนด แม้จะฟังข้อเท็จจริงตามที่อ้างว่าจำเลยอยู่ต่างจังหวัด ไม่อาจติดต่อนัดหมายได้นั้น ก็เห็นว่ากรณีไม่ใช่พฤติการณ์พิเศษหรือมีเหตุสุดวิสัยที่สมควรจะให้จำเลยขยายระยะเวลาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 23...ศาลอุทธรณ์ไม่อนุญาตให้ขยายเวลานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
