คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่า ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่องกำหนดจำนวนสถานที่ขายยา จังหวัดเชียงใหม่ เป็นประกาศที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายและไม่มีผลบังคับให้จำเลยทั้งสองออกใบอนุญาตขายยาแผนปัจจุบันแก่โจทก์ ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับคำฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่โจทก์ยื่นเรื่องราวขอรับใบอนุญาตเปิดร้านขายยาแผนปัจจุบันในเขตอำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่แต่จำเลยที่ ๑ ได้ตอบปฏิเสธเพราะตามประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่องกำหนดจำนวนสถานที่ขายยา จังหวัดเชียงใหม่ ฉบับลงวันที่ ๑๔ พฤศจิกาย ๒๕๒๗ ได้กำหนดจำนวนสถานที่ขายยาแผนปัจจุบันและสถานที่ขายยาแผนปัจจุบันเฉพาะยาบรรจุเสร็จที่ไม่ใช่ยาอันตรายหรือยาควบคุมพิเศษสำหรับอำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ ไว้ ๑๑ ร้าน แต่ขณะนั้นอำเภอสันป่าตองมีร้านขายยาแผนปัจจุบันครบ ๑๑ ร้านแล้ว รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขพิจารณาแล้วมีความเห็นเช่นเดียวกับจำเลยที่๑ จึงมีหนังสือแจ้งให้โจทก์ทราบ หนังสือดังกล่าวจึงเป็นการแจ้งคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข คำวินิจฉัยของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขจึงเป็นที่สุด ตามนัยแห่งพระราชบัญญัติยา พ.ศ. ๒๕๑๐ มาตรา ๑๘ การกระทำของจำเลยทั้งสองดังกล่าวเป็นการปฏิบัติตามอำนาจหน้าที่ ตามระเบียบแบบแผนของทางราชการ และตามบทบัญญัติของกฎหมายดังกล่าว โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
