คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่านายจวนจำเลยวิวาททำร้ายนายเขียนมีบาดเจ็บสาหัส นายผิวจำเลยทำร้ายนายจวนมีบาดเจ็บ นายเขียนใช้มีดเป็นศัสตราวุธในเวลาต่อสู้กัน
จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นลงโทษนายจวนจำเลยตามกฎหมายอาญามมาตรา ๒๕๖ นายผิวจำเลยตามมาตรา ๒๕๔ นายเขียนจำเลยตามมาตรา ๓๓๕ (๑๔). นายจวนอุทธรณ์ขอลดโทษ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์มิได้สืบพะยานประกอบฟ้องในข้อที่ว่าบาดแผลของนายเขียนถึงสาหัส จึงฟังได้แต่ว่านายเขียนจำเลยมีบาดเจ็บเท่านั้น พิพากษาแก้ให้ลงโทษนายจวนจำเลยตามมาตรา ๒๕๔.
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่านายจวนจำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้องโจทก์ทุกประการ ฟ้องโจทก์ได้บรรยายไว้ชัดว่านายเขียนมีบาดเจ็บถึงสาหัส จึงต้องถือว่าคำรับสารภาพของจำเลยยอมรับรองคำฟ้องของโจทก์ว่าเป็นความจริงตลอดถึงเรื่องบาดแผลสาหัสนี้ด้วย โจทก์ไม่จำเป็นต้องสืบพะยานหลักฐานอื่น เพราะลำพังแต่คำรับสารภาพนี้ก็เป็นหลักฐานพอที่จะลงโทษจำเลยได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษนายจวนจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น.
