คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำสัญญาจะซื้อขายที่ดินโฉนดเลขที่ 4149พร้อมสิ่งปลูกสร้างให้แก่โจทก์ในราคา 110,000 บาท จำเลยรับเงินมัดจำไปจากโจทก์แล้ว 5,000 บาท โจทก์ชำระเงินโดยจ่ายเป็นเช็คให้จำเลยไปหลายครั้งรวมแล้วเป็นเงิน 110,000 บาท และเพื่อความสะดวกในการจะให้ผู้เช่าขนย้ายออก โจทก์ได้จ่ายเช็คให้จำเลยอีกเป็นจำนวนเงิน 3,310 บาท รวมเป็นเงินที่โจทก์ชำระให้จำเลยไปทั้งสิ้นเป็นเงิน 113,310 บาท แต่จำเลยผิดนัดไม่ยอมไปทำการโอนให้แก่โจทก์กลับนำเอาที่ดินไปโอนขายให้แก่นายยี่ซุนกับนายจิ้นจู้ในราคา 70,000 บาท เสียก่อนที่จะถึงกำหนดวันไปทำการโอนให้แก่โจทก์จึงขอให้บังคับจำเลยโอนขายที่ดินโฉนดเลขที่ 4149 พร้อมสิ่งปลูกสร้างแก่โจทก์ หากทำการโอนกันไม่ได้ก็ขอให้ใช้เงินทั้งสิ้น 137,210 บาท พร้อมดอกเบี้ย
จำเลยให้การว่า นายยี่ซุนและนายจิ้นจู้ไม่เคยถามซื้อที่ดินจากจำเลย การซื้อขายที่ดินโฉนดเลขที่ 4149 นั้น โจทก์เป็นคนชักนำติดต่อให้คนทั้งสองลงชื่อเป็นผู้ซื้อเพื่อประโยชน์ของโจทก์ โดยโจทก์นายยี่ซุนและนายจิ้นจู้เจตนาหลีกเลี่ยงค่าธรรมเนียมในการโอนที่ดินจำเลยมิได้ผิดสัญญา การที่นายยี่ซุนและนายจิ้นจู้กลายเป็นผู้รับโอนเพราะโจทก์เองเป็นผู้ติดต่อชักนำ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยทำสัญญาจะขายที่ดินโฉนดเลขที่ 4149รวมทั้งสิ่งปลูกสร้างแก่โจทก์ในราคา 110,000 บาท กำหนดไปทำการโอนกรรมสิทธิ์กันในวันที่ 30 พฤษภาคม 2513 โจทก์ได้ชำระค่าที่ดินและค่าขนย้ายให้จำเลยเสร็จแล้วก่อนจะถึงกำหนดวันไปทำการโอนรวมเป็นเงิน 113,310 บาท ครั้นวันที่ 4 พฤษภาคม 2513 ซึ่งเป็นระยะเวลาก่อนจะถึงกำหนดวันโอนกรรมสิทธิ์ให้โจทก์ จำเลยได้ทำนิติกรรมโอนขายที่พิพาทและสิ่งปลูกสร้างให้แก่นายยี่ซุนและนายจิ้นจู้ ศาลฎีกาฟังว่าโจทก์ได้มาติดต่อกับนายสุขุมเจ้าพนักงานที่ดินเพื่อโอนที่พิพาทให้นายยี่ซุนและนายจิ้นจู้โดยอาศัยใบมอบอำนาจของจำเลย ครั้นนายสุขุมไม่สามารถทำให้ได้โจทก์ก็พาจำเลยมาทำนิติกรรมโอนขายให้นายยี่ซุนและนายจิ้นจู้ เช่นนี้แสดงอยู่ว่าโจทก์รู้เห็นยินยอมให้จำเลยทำนิติกรรมโอนขายที่พิพาทให้นายยี่ซุนและนายจิ้นจู่แทนที่จะทำการโอนให้โจทก์ตามสัญญาโจทก์จะมากล่าวอ้างว่าจำเลยผิดสัญญาต่อโจทก์หาได้ไม่ การที่โจทก์มาฟ้องคดีนี้ถือได้ว่าโจทก์ใช้สิทธิโดยไม่สุจริต จึงไม่มีอำนาจฟ้อง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
