คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกไปจากสวนพิพาท
จำเลยให้การว่าสวนพิพาทเป็นของจำเลย จำเลยได้ครอบครองตลอดมานับตั้งแต่เข้าก่นสร้างจนบัดนี้ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว คดีมีประเด็นที่จะต้องพิจารณาว่าจำเลยได้สละสิทธิการครอบครองที่พิพาทให้โจทก์และนางล้วนคังโจทก์นำสืบหรือไม่ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่า เมื่อนางล้วนแจ้งการครอบครองตามแบบ ส.ค.1 สำหรับที่พิพาทแล้ว ต่อมาจำเลยรู้แล้วไม่จัดการอย่างใด ปล่อยไว้จนบัดนี้ เรียกได้ว่าจำเลยได้สละสิทธิครอบครองที่พิพาทแล้ว แต่ศาลฎีกาเห็นว่าการที่นางล้วนไปแจ้งการครอบครองก็เป็นเพียงหลักฐานแสดงว่านางล้วนได้อ้างว่านางล้วนเป็นเจ้าของครอบครองที่พิพาทเท่านั้น จะฟังเลยไปว่าจำเลยได้สละสิทธิในที่พิพาทให้นางล้วนยังไม่ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์
