คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 แบ่งแยกที่ดินขายเป็นแปลง ๆ โจทก์ซื้อจากจำเลยที่ 1 จำนวน 1 แปลง ปรากฏว่าไม่มีทางออกสู่ทางสาธารณะจำเลยที่ 1 จึงทำสัญญายินยอมให้โจทก์ใช้ถนนซึ่งจำเลยที่ 1 จะทำขึ้นในที่ดินของจำเลยที่ 1 โจทก์มีความจำเป็นจะต้องเดินผ่านถนนดังกล่าวแต่จำเลยที่ 1 ไม่จัดการให้และโอนให้กับจำเลยที่ 2 ถึงที่ 7 จำเลยที่ 2ถึงที่ 7 เป็นผู้รับโอนกรรมสิทธิ์จากจำเลยที่ 1 โจทก์บอกกล่าวให้จำเลยที่ 2ถึงที่ 7 เปิดทางดังกล่าวให้โจทก์เดินเข้าออก แต่จำเลยไม่ยอมจัดการให้จึงขอให้บังคับจำเลยร่วมกันเปิดทางและยอมให้โจทก์ใช้ทางดังกล่าวผ่านเข้าออกสู่ถนนสาธารณะ และขอให้พิพากษาว่าทางพิพาทดังกล่าวเป็นทางจำเป็นจำเลยที่ 1 ถึงที่ 7 ให้การว่า ที่ดินของโจทก์มีทางเดินออกสู่ทางสาธารณะอยู่แล้ว
จำเลยที่ 1 ไม่เคยสัญญาว่าจะทำถนนตามฟ้อง โจทก์เคยฟ้องจำเลยที่ 1ขอให้เปิดทางจำเป็นมาครั้งหนึ่งแล้ว จึงเป็นฟ้องซ้ำ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ที่ดินของโจทก์ถูกที่ดินแปลงอื่นปิดล้อมอยู่จริงโจทก์มีสิทธิเดินออกสู่ทางสาธารณะโดยผ่านที่ดินของจำเลยที่ 2 ถึงที่ 7ส่วนจำเลยที่ 1 ไม่ได้เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์แล้ว โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 1พิพากษาให้จำเลยที่ 2 ถึงที่ 7 ร่วมกันยอมให้โจทก์เดินผ่านบนที่ดินของจำเลยตามฟ้องออกสู่ทางสาธารณะได้เนื่องจากเป็นทางจำเป็น ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1จำเลยที่ 2 ถึงที่ 6 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ถึงที่ 6 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่าที่ดินของโจทก์ถูกที่ดินแปลงอื่นปิดล้อมทางพิพาทเป็นทางจำเป็น และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า ที่จำเลยที่ 2 ถึงที่ 6ฎีกาต่อไปว่าฟ้องคดีนี้เป็นฟ้องซ้ำกับคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 9551/2518ระหว่าง
นางจิตร พัฒนกุล โจทก์ นางฉวีวรรณ พันธณรงค์ จำเลยนั้น เห็นว่าคดีก่อนโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยที่ 1 ปฏิบัติตามสัญญาเอกสารหมาย จ.2ที่จำเลยที่ 1 ยินยอมจะให้โจทก์ใช้ถนนที่จำเลยที่ 1 สร้างขึ้นในที่ดินของจำเลยที่ 1 แต่คดีนี้โจทก์ฟ้องบังคับจำเลยที่ 1 กับพวกเปิดทางจำเป็นในที่ดินของจำเลยจึงเป็นคนละประเด็นกัน ไม่เป็นฟ้องซ้ำพิพากษายืน
