คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ขายส่งบุหรี่ จำเลยโดยทุจริตได้นำเอาความซึ่งเป็นเท็จมากล่าวหลอกลวงโจทก์ โจทก์หลงเชื่อจึงมอบบุหรี่ชนิดต่าง ๆ ให้จำเลย รวมราคา ๑๒,๗๒๘.๒๐ บาท แล้วจำเลยกลับนำบุหรี่ไปขายและเบียดบังเอาเงินไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัว ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑ และใช้ค่าบุหรี่พร้อมด้วยดอกเบี้ย
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์สืบไม่สมว่าจำเลยทุจริตคิดฉ้อโกงโจทก์ พิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑ ให้จำคุก ๑ ปี และให้จำเลยชำระราคาบุหรี่ให้โจทก์ ๑๒,๗๑๙.๒๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้บุหรี่ไปจากโจทก์ ก็เนื่องจากโจทก์เชื่อตามคำที่จำเลยบอกว่ามีผู้ค้าปลีกหลายรายต้องการบุหรี่ไปจำหน่าย และเชื่อว่าจำเลยจะนำไปขายให้แก่ผู้ค้าปลีกตามราคาขายส่งช่วง แล้วจะนำเงินค่าบุหรี่มาชำระให้ในวันกำหนด การที่โจทก์ยอมมอบบุหรี่จำนวนมากให้จำเลยไปในครั้งนี้ หาใช่โจทก์เชื่อและไว้วางใจจำเลยดังเคยปฏิบัติต่อกันในฐานะจำเลยเป็นผู้ค้าปลีกตามธรรมดาไม่ เมื่อจำเลยได้รับบุหรี่ไปจากโจทก์แล้ว จำเลยได้นำบุหรี่เกือบทั้งหมดไปขายให้แก่ผู้อื่นในวันนั้นโดยไม่มีการติดต่อกันก่อน และขายให้ในราคาต่ำกว่าราคาขายส่งเสียอีก ครั้นถึงกำหนดที่จำเลยจะต้องเอาเงินค่าบุหรี่และกำไรมาให้โจทก์ จำเลยกลับมีพฤติการณ์เป็นทำนองหลบหน้า
ไม่นำเงินไปส่งให้โจทก์ เมื่อโจทก์ติดตามไปพบเข้า จำเลยกล่าวเท็จว่า ยังไม่ได้เก็บเงินจากร้านขายปลีก และในชั้นพิจารณาคดีนี้ จำเลยกลับปฏิเสธว่าไม่ได้รับบุหรี่ไปจากโจทก์เลย พฤติการณ์ดังกล่าวส่อให้เห็นถนัดว่าจำเลยได้กระทำการโดยทุจริตมาตั้งแต่ต้น โดยตั้งเรื่องกล่าวเท็จหลอกลวงโจทก์ โจทก์ได้ส่งมอบบุหรี่ให้แก่จำเลยเพราะถูกหลอกลวงด้วยข้อความดังกล่าว การกระทำของจำเลยเข้าเกณฑ์ความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๑ หาใช่เป็นเรื่องผิดสัญญาหรือผิดฐานยักยอกดังจำเลยฎีกาไม่ ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษและให้จำเลยใช้ราคาบุหรี่ชอบแล้ว ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
