คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีไม้สักแปรรูปไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต
จำเลยให้การว่า เป็นเจ้าของไม้สักสำเร็จรูปที่ประกอบเป็นรูปบานหน้าต่างเพื่อใช้ประกอบเป็นตัวเรือนไม่เป็นการผิดกฎหมาย โจทก์แถลงรับตามคำให้การจำเลย โจทก์จำเลยไม่สืบพยาน ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า วัตถุที่จำเลยมีไว้นี้เป็นไม้สักที่ทำเป็นโครงและบานหน้าต่างแล้ว มิใช่ไม่ที่เพียงแต่เปลี่ยนรูปหรือขนาดหรือเปลี่ยนสภาพตามความหมายของคำว่า "แปรรูป" ตาม พ.ร.บ. ป่าไม้ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๓ จำเลยจึงไม่มีผิดตามฟ้อง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
