คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องจากเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินอันเป็นทรัพย์มรดกของผู้ตายเพื่อขายทอดตลาด โดย ส. เป็นผู้ซื้อได้ ต่อมาจำเลยที่ ๑ ยื่นคำร้องว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีไม่ได้แจ้งกำหนดวันขายทอดตลาดให้จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกและเป็นผู้มีส่วนได้เสียทราบ ขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดและขายทอดตลาดใหม่โดยแจ้งให้จำเลยที่ ๑ ทราบกำหนดวันขายทอดตลาดใหม่ด้วย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้อง จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ดำเนินการขายทอดตลาดใหม่ ส.ผู้ซื้อทรัพย์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๓๐๖ เมื่อศาลมีคำสั่งอนุญาตให้ขายทอดตลาดแล้ว การดำเนินการบังคับคดีให้เป็นหน้าที่ของเจ้าพนักงานบังคับคดีที่จะต้องแจ้งประกาศการขายทอดตลาดแก่บรรดาบุคคลผู้ที่มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะขายนั้นให้ทราบทั่วกัน บุคคลผู้มีส่วนได้เสียตามความหมายของมาตราดังกล่าวตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๘๐(๑) ให้ถือว่าลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นผู้หนึ่งที่เป็นผู้มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะทำการขายทอดตลาดนั้นร่วมอยู่ด้วยสำหรับคดีนี้ลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นผู้จัดการมรดก ๒ คน ซึ่งเคยพิพาทในชั้นร้องขอจัดการมรดกมาก่อน จึงเห็นได้ว่าต่างอยู่ในฐานะของลูกหนี้ตามคำพิพากษามีส่วนได้เสียในอันที่จะรักษาประโยชน์ในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะขายทอดตลาดนั้นเช่นกัน
จำเลยที่ ๑ จึงเป็นบุคคลหนึ่งที่นับได้ว่าเป็นผู้ที่มีส่วนได้เสีย ซึ่งเจ้าพนักงานบังคับคดีจะต้องแจ้งประกาศให้ทราบตามมาตรา ๓๐๖ ด้วยเมื่อไม่แจ้งจึงเป็นการขัดต่อบทกฎหมายดังกล่าว การขายทอดตลาดของเจ้าพนักงานบังคับคดีจึงเป็นการขายทอดตลาดที่ไม่ชอบ ที่ผู้ซื้อทรัพย์ฎีกาว่า การขายทอดตลาดสมบูรณ์ด้วยการเคาะไม้ และผู้ซื้อได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๕๐๙ และมาตรา ๑๓๓๐ นั้น
ศาลฎีกาเห็นว่าเป็นคนละอย่างต่างกับกรณีนี้ ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาผู้ซื้อทรัพย์ฟังไม่ขึ้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
